เรื่องที่เจ็ด · ทาร์ตที่หล่นในโมเดนา
จานที่ชื่อว่า อุ๊ย ฉันทำทาร์ตมะนาวหล่น ได้คำชมจากทุกคนที่พูดถึงมันในกองหลักฐานของฉัน รวมทั้งคนที่ด่าทั้งมื้อ
ชื่อจานแบบนี้เป็นเรื่องเล่าที่สั้นที่สุดที่ร้านหนึ่งจะเล่าได้ มันบอกแขกก่อนกินว่าจะได้เจออะไร แล้วปล่อยให้ลิ้นตรวจเอง
ร้านในบทนี้อยู่นอกการนับ ฉันเลือกมันเพราะคนที่กินจริงพูดถึงจานที่มีเรื่องเล่าทีละจาน ทั้งจานที่ได้คำชมและจานที่ถูกด่า ซึ่งหาได้ยากในร้านอื่น
๏
ร้านนั้นชื่อ Osteria Francescana ของเชฟมัสซิโม บอตตูรา ในเมืองโมเดนา ประเทศอิตาลี เมนูของร้านเต็มไปด้วยจานที่ชื่อเล่าเรื่อง ชีสพาร์มิจาโนห้าวัย ทาร์ตมะนาวที่ตั้งใจเสิร์ฟให้ดูเหมือนตกแตก และจานหนึ่งชื่อวากิวที่ไม่ใช่วากิว ซึ่งเป็นหมูที่แต่งให้ดูเหมือนเนื้อวากิว
ในกองหลักฐานของฉัน มีคนกินสี่คนที่พูดถึงทาร์ตมะนาวที่หล่น ทั้งสี่คนชม คนหนึ่งบอกว่ามันเป็นทาร์ตมะนาวที่ดีที่สุดที่เคยกิน อีกคนเขียนรีวิวด่าทั้งมื้อ แต่หยุดกลางรีวิวเพื่อบอกว่าทาร์ตนั้นเยี่ยมไม่ต้องสงสัย
ส่วนวากิวที่ไม่ใช่วากิว ถูกด่าจากคนสองคนที่ไม่รู้จักกัน คนหนึ่งบอกว่ามันจมอยู่ในซอสพอนสึ อีกคนบอกตรงๆ ว่ามันไม่อร่อยจริงๆ
จานที่ชื่อบอกว่าตัวเองตก แล้วรสยืนยันว่าอร่อย ได้คำชมทุกครั้ง จานที่ชื่อบอกว่าตัวเองเป็นของอีกอย่างหนึ่ง แล้วลิ้นพบว่าไม่ใช่ ถูกด่าทุกครั้ง
๏
เรื่องเดียวกันเกิดที่นิวยอร์ก
ปี 2021 ร้าน Eleven Madison Park ซึ่งมีมิชลินสามดาว เปลี่ยนทั้งเมนูเป็นอาหารจากพืช ราคาชุดละ 335 ดอลลาร์ นักวิจารณ์ของ The New York Times เขียนว่าบีตรูตจานหนึ่งรสเหมือนน้ำยาขัดเฟอร์นิเจอร์ วัตถุดิบหลักแทบทุกอย่างไม่ได้รสเหมือนตัวเอง และบางจานยืนเป็นตัวแทนเนื้อหรือปลาจนน่าสงสาร เขาชมแค่ค็อกเทลกับของหวาน
สองปีต่อมา นักกินอีกคนกลับไปกินเมนูพืชของร้านเดียวกัน และให้ 19 เต็ม 20 เขาเขียนว่าครั้งนี้ไม่มีไก่ปลอมหรือเนื้อปลอมเลย ทุกจานเป็นของใหม่ ไม่ใช่ของเดิมที่แปลงเป็นพืช
จานพืชที่พยายามเป็นเนื้อ ถูกด่า จานพืชที่เป็นพืชอย่างภาคภูมิ ได้ 19 เต็ม 20
หลักที่ 34 · เรื่องที่จานรักษาไม่ได้คือเรื่องที่คนกินด่าแรงที่สุด และในสายตาของผู้คุมลูกเต๋า มันแย่กว่าการไม่เล่าอะไรเลย ลิ้นยกโทษให้ทาร์ตที่แตก แต่ไม่ยกโทษให้หมูที่บอกว่าตัวเองเป็นวากิว
๏
ร้านเราลองเรื่องนี้ และฉันทำนายไว้ในซองว่าผู้คุมลูกเต๋าที่ไม่มีลิ้นจะจับไม่ได้
ก่อนจานมาถึง เจ้าของร้านสัญญากับแขกว่าจะได้ไก่ย่างเตาถ่านจนหนังกรอบแตก แล้วจานที่มาถึงคือข้าวมันไก่จานเดิม ไก่ต้ม หนังนุ่มเป็นวุ้น
แขก 140 คนให้ค่าเฉลี่ย 5.01 ต่ำที่สุดของทุกเรื่องในเล่มนี้ ต่ำกว่าไม่เล่าอะไรเลย 1.59 แต้ม และต่ำกว่าพัดลม 2.53 แต้ม แขก 95 คนพูดถึงเตาถ่านหรือหนังกรอบที่ไม่ได้มา ฉันนับข้อนี้หลังอ่านคำตอบ ไม่ได้ทำนายไว้ก่อน แขกหญิงจากอียิปต์บอกว่าไก่นุ่มและน้ำซุปสะอาด แต่หนังนิ่มเป็นวุ้นแบบนี้ไม่ใช่หนังกรอบที่เธอถูกสัญญาไว้
คำทำนายข้อนี้ตาย ผู้คุมลูกเต๋าไม่มีลิ้น แต่มันจับได้ว่าคำสัญญาถูกทำลาย จากตัวหนังสือสองประโยคที่ขัดกัน ทิศทางของมันตรงกับสิ่งที่คนกินจริงเขียนถึงวากิวที่ไม่ใช่วากิว แม้สองอย่างนี้จะไม่ได้วัดบนสเกลเดียวกัน
แขกที่ดูจะไม่สนใจคำสัญญาที่สุดคือแขกที่อายุน้อยที่สุดในร้าน เด็กชายวัยไม่ถึงขวบจากฟิลิปปินส์ เขาได้ 8 และอ้าปากขอเพิ่ม
ฉันอ่านผลให้พ่อครัวฟัง
เขาฟังจนจบ แล้วพูดหลักการทั้งบทในประโยคเดียว
“ไก่ต้มก็บอกไก่ต้ม”
บทถัดไป · 10 / 15เรื่องที่แปด · ห้องมืดในปารีส