ภาคผนวก ง — อ่านต่อ
แหล่งอ้างอิงจริงที่หนังสือเล่มนี้ยืนอยู่บน ทุกตัวเลขและคำอ้างมาจากพวกนี้; ที่วิทยาศาสตร์ยังเถียงกัน พวกนี้คือที่ให้ไปดูข้อโต้แย้ง
ว่าด้วยตรรกะของการอนุมาน: C. S. Peirce, Collected Papers (ว่าด้วยการลักพา); Peter Lipton, Inference to the Best Explanation (1991/2004); Umberto Eco & Thomas Sebeok (บรรณาธิการ), The Sign of Three: Dupin, Holmes, Peirce (1983)
ว่าด้วยเหตุที่จิตล้มเหลว: Daniel Kahneman, Thinking, Fast and Slow (2011); Amos Tversky & Daniel Kahneman, "Judgment under Uncertainty: Heuristics and Biases," Science (1974); Michael Shermer, The Believing Brain (2011); และ Ray Hyman, "Cold Reading" (1977)
ว่าด้วยเครื่องยนต์ซื่อสัตย์: งานว่าด้วยการให้เหตุผลแบบเบส์ในห้องพิจารณาคดี; แถลงการณ์ราชสมาคมสถิติ 2001 เรื่องคดีแซลลี คลาร์ก; และเรื่อง People v. Collins (1968)
ว่าด้วยการตัดสินที่ปรับเทียบ: Paul Meehl, Clinical versus Statistical Prediction (1954); Philip Tetlock, Expert Political Judgment (2005) และ (เขียนกับ Dan Gardner) Superforecasting (2015)
ว่าด้วยสถานะนิติวิทยาศาสตร์: National Research Council, Strengthening Forensic Science in the United States (2009); และ PCAST, Forensic Science in Criminal Courts (2016)
ว่าด้วยเครื่องจักรและอันตรายของมัน: Judea Pearl & Dana Mackenzie, The Book of Why (2018); รายงานข่าวเรื่องการประเมินความเสี่ยงด้วยอัลกอริทึมและความผิดพลาดของการจดจำใบหน้า; และ Cathy O'Neil, Weapons of Math Destruction (2016)
ว่าด้วยจริยธรรมของดวงตาที่อ่านคน: Jeremy Bentham ว่าด้วยพาน็อปติคอน; Michel Foucault, Discipline and Punish (1975); และ Shoshana Zuboff, The Age of Surveillance Capitalism (2019)
และแน่นอน: Arthur Conan Doyle ชุดเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ฉบับสมบูรณ์ อ่านเอาความสุข แค่อย่าเอาไปลองที่บ้าน
จบต้นฉบับภาษาไทย — ร่าง v1 · แปลจับสำเนียงจาก EN_manuscript.md · แหล่งอ้างอิง: research/RESEARCH_BRIEFS.md