ตาที่แปด · จดก่อนเปิดไพ่
คิวมาพฤหัสนั้นพร้อมสมุดเล่มเล็กกับปากกาหนึ่งด้าม
ฉันบอกเธอว่าที่โต๊ะทั่วไป การอ่านส่วนใหญ่ไม่เคยถูกตรวจ ถ้าคุณอ่านว่าเขาถือไพ่แข็งแล้วหมอบ เขาจะเก็บไพ่โดยไม่มีใครเห็น และการอ่านนั้นมักจะอยู่ในหัวคุณต่อไป ในฐานะการอ่านที่ถูก
จดก่อนเปิดไพ่ แล้วนับว่าเดาถูกกว่าคนที่ไม่ได้ดูใครเลยแค่ไหน
๏
การอ่านที่ไม่เคยถูกตรวจมีมากแค่ไหน มีคนนับไว้ให้แล้ว
ปี 2009 บริษัทความปลอดภัยซอฟต์แวร์แห่งหนึ่งไล่ดูตาโป๊กเกอร์ออนไลน์ 103,273,484 ตา จากเว็บไซต์แห่งเดียว ช่วงธันวาคม 2008 ถึงต้นมกราคม 2009 พบว่า 75.7% หรือราวสามในสี่ตา จบโดยไม่มีใครเปิดไพ่
งานนี้เป็นรายงานของบริษัท ไม่ได้ผ่านการตรวจของนักวิชาการ และเว็บไซต์นั้นเป็นผู้ว่าจ้าง
ที่โต๊ะแบบนั้น การอ่านที่ตรวจได้มีแค่ในตาที่ไปถึงการเปิดไพ่ ที่ร้านนี้ต่างออกไป ภาพย้อนหลังเปิดทุกใบหลังตาจบ ถ้าคนในตานั้นตกลง แต่สมุดที่ใช้ได้กับทุกโต๊ะ ต้องนับแค่ตาที่เปิดไพ่
สมุดแบบนั้นก็ยังตรวจการอ่านที่ทำให้คุณหมอบไม่ได้ ตาพวกนั้นไม่เคยถึงการเปิดไพ่ สิ่งที่มันตรวจได้คือการอ่านในตาที่ไพ่หงาย ซึ่งเป็นตาที่ถูกคัดมาแล้วชั้นหนึ่ง
๏
สิ่งที่ควรจดไม่ได้มีแค่ท่าทาง
เอลวูดคนเดิม เขียนหนังสือทั้งเล่มเรื่องคำพูดที่โต๊ะไพ่ ออกปี 2014 หน้าหนังสือของเขาเองบอกว่ามีรูปแบบมากกว่า 40 แบบ ตั้งแต่ประโยคแก้ตัวที่ใช้ชะลอเกม คำพูดสบายๆ กับคำพูดสั้นและระวัง คำถามที่ใช้หยั่งเชิง ความหงุดหงิด ไปจนถึงประโยคอย่าง ไพ่ดีนะ หรือ เดี๋ยวโชว์ให้ดู
บทสรุปของสื่อแห่งหนึ่งเล่าว่า ในการอ่านของเอลวูด คนเล่นไพ่ไม่ค่อยโกหกตรงๆ พวกเขาเลือกความคลุมเครือมากกว่า
ในหนังสือเล่มเดียวกัน เอลวูดใส่ภาคผนวกชื่อว่าข้อวิจารณ์การใช้ภาพการแข่งขันจากโทรทัศน์ ตาที่ได้ออกอากาศคือตาที่มีคนเลือกมาแล้ว คนที่ศึกษาอาการฟ้องจากมันจึงศึกษาของที่ถูกคัดมา ปัญหาเดียวกับสมุดที่จดแต่ตาที่จำได้
ข้อนี้ใช้กับงานคลิปสองวินาทีด้วย คลิปพวกนั้นตัดมาจากภาพรายการแข่งขัน ข่าวที่อ่านได้ไม่บอกว่าเป็นตาที่ออกอากาศหรือไม่ ถ้าใช่ แขนในคลิปก็เป็นแขนที่ถูกคัดมาแล้วชั้นหนึ่ง
๏
ส่วนคำพูดของคุณเอง ทางที่อ่านยากที่สุดเหมือนกับเวลา พูดคำเดิมทุกครั้ง หรือไม่พูดเลย
คำที่อ่านไม่ออกที่สุดในร้านเราคือคำว่าตามของลุงชัย เขาพูดมันแทบทุกตา ไม่ว่าไพ่อะไร ฉันจดคำนี้ไว้ตั้งแต่สัปดาห์แรก และมันยังเป็นบรรทัดเดียวในสมุดที่ทำนายได้แม่น มันทำนายว่าลุงชัยจะตาม และไม่บอกอะไรเกี่ยวกับไพ่ของลุงชัยเลยสักใบ
๏
นี่คือสมุดที่ฉันให้คิว
สมุดอ่านคน · 30 ตาที่เปิดไพ่
ก่อนเริ่ม ตั้งเส้นไว้ก่อนว่าไพ่ตอนเปิดแบบไหนนับเป็นไพ่แข็ง เช่นสองคู่ขึ้นไป แล้วห้ามเลื่อนเส้นกลางทาง
ก่อนเปิดไพ่ จดสองอย่าง สิ่งที่เห็น เช่นลงเร็ว มือสั่น พูดว่าไพ่ดีนะ และสิ่งที่อ่าน แข็งหรืออ่อน
หลังเปิดไพ่ จดว่าจริงๆ แข็งหรืออ่อน ห้ามแก้บรรทัดก่อนหน้า
ครบ 30 ตา ข้อหนึ่ง นับว่าคุณอ่านถูกกี่ตา แล้วนับว่าคำตอบที่เจอบ่อยกว่า (แข็งหรืออ่อน) เจอกี่ตา ตัวที่สองคือคะแนนของคนที่ไม่ได้ดูใครเลย แล้วตอบคำนั้นทุกตา ซึ่งรู้ได้หลังครบ 30 ตาแล้วเท่านั้น ตัวแรกต้องชนะตัวที่สองให้ถึงตารางข้างล่าง ไม่ใช่แค่เกินครึ่ง ข้อนี้ถามว่าคุณเดาแม่นกว่าเขาไหม
ครบ 30 ตา ข้อสอง แยกตาที่แข็งจริงกับตาที่อ่อนจริงออกจากกัน ในตาแข็ง คุณอ่านถูกกี่ส่วนในร้อย ในตาอ่อน คุณอ่านถูกกี่ส่วนในร้อย แล้วบวกสองตัวนี้ คนที่ไม่ได้ดูใครเลยได้ราว 100 ไม่ว่าจะตอบแบบไหน ตอบอ่อนทุกตาได้ 0 กับ 100 โยนเหรียญได้ราว 50 กับ 50 ถ้าคุณได้ 150 ขึ้นไป การอ่านของคุณมีอะไรอยู่ข้างใน ข้อนี้ถามว่าการอ่านของคุณใช้ได้ไหม
สองข้อนี้ถามคนละเรื่อง คนที่ไม่เคยพลาดไพ่แข็งเลย และพูดว่าอ่อนทีไรถูกทุกที อาจแพ้ข้อหนึ่งได้ เพราะเรียกแข็งบ่อยเกินไป แต่การอ่านของเขาใช้ได้จริง และข้อสองเห็นมัน
ต้องได้แค่ไหนถึงจะไม่น่าใช่ดวงล้วนๆ ฉันคำนวณไว้ให้ ถ้าการอ่านของคุณไม่มีอะไรอยู่ข้างในเลย ดวงจะพาไปถึงตัวเลขช่องขวาได้ราว 1 ใน 20 ครั้ง และพาไปถึง 150 ของข้อสองได้ไม่เกิน 1 ใน 20 ครั้ง ถ้าคำตอบที่เจอน้อยกว่าเจออย่างน้อย 5 ตา
| คำตอบที่เจอบ่อยกว่า เจอกี่ตาจาก 30 | ต้องอ่านถูกอย่างน้อย |
|---|---|
| 15 | 20 |
| 18 | 23 |
| 21 | 26 |
| 22 | 27 |
| 24 | 28 |
| 28 ขึ้นไป | ไม่มีคะแนนไหนผ่าน |
กฎย่อสำหรับจำ ข้อหนึ่งต้องชนะคนที่ไม่ได้ดูใครเลยให้ได้ราว 5 ตาจาก 30 ข้อสองต้องได้ 150
๏
คิวจดเฉพาะตาที่ไปถึงการเปิดไพ่ ตามที่สมุดบอก เธอตั้งเส้นไว้ที่สองคู่ขึ้นไป แล้วจดทั้งตาที่เธอเล่นและตาที่เธอนั่งดู โต๊ะที่มีลุงชัยมีตาที่ไปถึงการเปิดไพ่เยอะ เธอจึงจดครบ 30 ตาในคืนเดียว
เธออ่านถูก 21 ตา
“70%” เธอยิ้ม
ใน 30 ตานั้น ไพ่อ่อนเกิด 22 ตา คนที่ไม่ได้ดูใครเลยแล้วตอบว่าอ่อนทุกครั้ง ได้ 73.33%
“ปัดเศษเถอะ” คิวว่า
“ราว 73” ฉันตอบ “แต่ตัวเลขที่สำคัญไม่ต้องปัด 21 น้อยกว่า 22”
70% ฟังดูดี จนเอาไปวางข้างคนที่ไม่ได้ดูใครเลย
ข้อสองให้ความหวังเธอนิดเดียว ไพ่แข็งจริงมี 8 ตา เธออ่านถูก 4 ตา คือ 50% ไพ่อ่อนจริงมี 22 ตา เธออ่านถูก 17 ตา คือ 77% รวมกันได้ 127 เกิน 100 แต่ไม่ถึง 150 คนที่ไม่ได้ดูใครเลยแต่ตอบว่าแข็งบ่อยเท่าเธอ ดวงพาไปถึงตรงนั้นได้ราว 1 ใน 6 ครั้ง
ไม่ผ่านแปลว่ายังไม่เห็น ไม่ได้แปลว่าไม่มี 30 ตาเห็นได้แค่การอ่านที่เก่งมาก คนที่อ่านแม่นกว่าคนที่ไม่ได้ดูใครเลยอยู่ 10 ตาในร้อยจริงๆ จด 30 ตาจะผ่านข้อหนึ่งแค่ราว 1 ใน 4 ครั้ง ต้องจดราว 120 ตา ถึงจะผ่าน 4 ใน 5 ครั้ง
คิวมองตัวเลขพวกนั้นอยู่นาน แล้วหยิบลูกบาศก์ขึ้นมาแก้หนึ่งรอบ เหมือนอยากได้อะไรสักอย่างที่ถูกแน่ๆ
๏
พฤหัสถัดมาคือคืนรอบรองชนะเลิศ คืนสุดท้ายที่ชิปยังนับเข้ายอดรวมของฤดู ยอดรวมหลังคืนนั้นคัดหกคนเข้าคืนชิงในพฤหัสสุดท้าย
สามทุ่มห้าสิบแปด ตาสุดท้ายของคืน ไฟของฉันดับตั้งแต่ไพ่ใบแรกออกจากตัว เหมือนทุกตาตั้งแต่คืนที่ลุงชัยชี้มาที่มัน
ไพ่ในมือของคิวคือ A♠ A♥ ไพ่ในมือของลุงชัยคือ 7♣ 7♦
คิววางมือ นับถึงห้า แล้วดันชิปทั้งหมดเข้ากลาง ทุ่มหมดหน้าตัก (all-in) ด้วยท่าเดียวกับที่เธอหมอบไพ่แย่มาทั้งคืน
ก่อนลุงชัยจะพูด เธอจดในสมุดเล่มเล็กหนึ่งบรรทัด เห็น มือลุงนิ่ง อ่าน อ่อน น่าจะคู่เล็ก
ลุงชัยพูดคำที่ไม่บอกอะไรเลย
“ตาม”
๏
ก่อน flop จะเปิด AA ของคิวชนะใน 79.69% ของไพ่กลางทุกชุดที่เป็นไปได้ เสมอ 0.26% แพ้ 20.05% ถ้าแจกตานี้ใหม่ 100 ครั้ง คิวชนะราว 80 ครั้ง
ไพ่ที่เธอเดาก็ถูก ลุงชัยถือคู่เล็กจริง การตัดสินใจของเธอถูก
ฉันรู้อีกอย่างหนึ่งที่คิวไม่รู้ ฉันรู้ลำดับไพ่ทั้งสำรับตั้งแต่มันออกจากตัวฉัน turn คือ 7♥
ไฟของฉันดับ
๏
flop K♦ 9♠ 4♣
turn 7♥
river 2♠
ลุงชัยได้ตอง 7 ส่วน AA ของคิวยังเป็น AA
สมุดของคิวไม่ได้ให้คะแนนไพ่ในมือ มันให้คะแนนไพ่ตอนเปิด ตองอยู่เหนือเส้นสองคู่ที่เธอตั้งไว้ บรรทัดที่เธอจดว่าอ่อนจึงนับเป็นตาที่อ่านพลาด
เดาไพ่ในมือถูก สมุดนับว่าพลาด ตัดสินใจถูก และแพ้
มือของคิววางอยู่บนโต๊ะตามขั้นแรก ราบอยู่ตรงที่กองชิปเคยอยู่ และมันสั่น
๏
ไฟของฉันติด หลังไพ่ใบสุดท้าย ตามกฎที่ฉันตั้งเอง ฉันมีตัวเลขหนึ่งตัวพร้อมพูด 79.69%
ก่อนภาพย้อนหลังจะเริ่ม คิวลุกจากโต๊ะ เดินไปทางบันได แล้วพูดเบาๆ ว่า ไม่น่าทุ่มเลย
ครูแอ๋วกำลังจะลงบันไดพอดี เธอหยุดครู่หนึ่ง ไม่ได้มองหน้าคิว เธอมองมือ แล้วเดินลงไปตอนสี่ทุ่มตรง เหมือนทุกพฤหัส คิวเดินตามลงไป
ฉันไม่ได้พูด ตัวเลขยังอยู่ในตัวฉัน ถูกทุกหลัก
ฉันเชื่อว่าการตัดสินใจที่ถูกจะรู้สึกถูกหลังจากนั้น ตลอดฤดูกาล ฉันจดมือของคนที่ตัดสินใจถูกแล้วชนะไว้ทุกครั้ง เกือบทุกมือนิ่ง ยกเว้นมือที่มีกาแฟสามแก้วอยู่ข้างหลัง ตาที่ตัดสินใจถูกแล้วแพ้ ฉันไม่เคยจด
มือที่เพิ่งสั่นอยู่บนโต๊ะของฉัน เป็นมือของคนที่ตัดสินใจถูก สมุดของฉันบอกได้ว่ามือสั่นคือร่างกายกำลังตื่นตัว แต่ไม่มีบรรทัดไหนบอกว่าคนที่ตัดสินใจถูกแล้วแพ้ มือเป็นอย่างไร ครึ่งนั้นของสมุดยังว่าง
ทำไมคนที่ตัดสินใจถูก ถึงดูเหมือนคนที่ตัดสินใจผิด
บทถัดไป · 10 / 10หมายเหตุท้ายเล่ม