07. บัญชีระดับชาติ — ความโปร่งใสระหว่างรัฐ
ความเสถียรของตัวเลข
ข้อมูลของกรีซเบี่ยงเบนจากกฎของ Benford มากที่สุดในบรรดารัฐกลุ่มยูโรโซนทั้งหมด ในช่วงก่อนที่เรื่องจะถูกเปิดเผยในปี 2009 นั่นคือข้อค้นพบของนักวิจัย Bernhard Rauch, Max Göttsche, Gernot Brähler และ Stefan Engel ผู้ตั้งคำถามว่ากฎของ Benford ใช้เป็นเครื่องมือวินิจฉัยเพื่อจับการปรับแต่งตัวเลขเหล่านี้ได้หรือไม่ ตัวเลขที่ว่าคือข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคชุดที่กำหนด รัฐบาลต้องรายงานต่อ Eurostat ภายใต้ข้อตกลง Stability and Growth Pact เพื่อรักษาความโปร่งใสและวินัยทางการคลังในหมู่ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปที่แตกต่างกันมาก พวกเขาตรวจข้อมูลเกณฑ์การขาดดุลของประเทศสมาชิกสหภาพยุโรประหว่างปี 1999 ถึง 2009 แล้วดูว่าเลขที่รายงานเป็นไปตามการแจกแจงทางคณิตศาสตร์ที่คาดหวังของตัวเลขธรรมชาติหรือไม่ ข้อค้นพบเรื่องกรีซชี้ว่าความผิดปกติทางสถิติในบัญชีที่รายงานเป็นสัญญาณเตือนเบื้องต้นได้ ให้ผู้ตรวจสอบบัญชีเข้าไปตรวจว่าตัวเลขเศรษฐกิจที่รัฐบาลอ้างนั้นถูกต้องจริงหรือไม่
ขีดจำกัดของการอนุมานทางสถิติ
กฎของ Benford ไม่ใช่เครื่องมือตรวจสอบบัญชีที่ใช้ได้ทั่วไป นั่นคือข้อสรุปของ Jesus Gonzalez-Garcia และ Gonzalo C. Pastor จาก IMF ในปี 2009 หลังประเมินในวงกว้างกว่าเดิม พวกเขาทดสอบชุดข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคหลายชุดเทียบกับการแจกแจงตามกฎ แล้วนำผลทางสถิติไปเทียบกับคะแนนคุณภาพข้อมูล ROSC ของ IMF ที่ประเมินแยกกันอย่างอิสระ เพื่อดูว่าความไม่สอดคล้องชี้ไปที่คุณภาพต่ำหรือการปลอมแปลงบันทึกโดยเจตนาได้อย่างน่าเชื่อถือหรือไม่ นักวิจัยของ IMF พบว่าไม่ได้ ความไม่สอดคล้องกับกฎของ Benford ไม่ได้เดินตามคุณภาพจริงของชุดข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคที่ประเมินอย่างอิสระอย่างน่าเชื่อถือ สิ่งที่พวกเขาเห็นแทนคือความเบี่ยงเบนเหล่านี้มักสะท้อนว่าโครงสร้างของเศรษฐกิจที่ซับซ้อนขยับไปตามปกติ ไม่ใช่หลักฐานว่ามีใครหลอกลวงอย่างเป็นระบบหรือจัดการข้อมูลอย่างแย่ เหตุผลก็คือชุดข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคมักมีลักษณะภายในที่ทำให้ตัวเลขเบี่ยงจากการแจกแจงที่คาดหวังโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
การวินิจฉัยที่ถูกโต้แย้ง
ข้อค้นพบของ Gonzalez-Garcia และ Pastor จำกัดขอบเขตและโต้แย้งผลพาดหัวของ Rauch และคณะ โดยตรง ในเรื่องว่าวิธีทางสถิตินี้ใช้ได้ผลแค่ไหน ผู้เขียนจาก IMF ระบุชัดว่าความไม่สอดคล้องกับกฎของ Benford ไม่ควรถูกตีความเป็นข้อบ่งชี้ที่เชื่อถือได้ว่าข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคที่รายงานมีคุณภาพต่ำ กระนั้นแค่เผยแพร่สถิติเหล่านี้ก็ยับยั้งได้ในตัว เพราะรัฐบาลรู้ว่าตัวเลขของตนถูกสาธารณะจับตา และอาจถูกนำไปพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ได้
ตัวอย่าง: ความเบี่ยงเบนจากกฎก็เหมือนลายนิ้วมือที่พบในที่เกิดเหตุ มันสมควรให้สอบสวนต่อ แต่ลำพังตัวมันเองพิสูจน์ความผิดไม่ได้
คำตัดสิน. กฎของ Benford ให้ข้อเรียกร้องที่ตรวจสอบได้แก่ผู้ตรวจสอบบัญชี แต่หากใช้แทนการทบทวนข้อมูลทางการคลังที่ครอบคลุมและเป็นอิสระ มันเป็นตัวแทนที่แย่
จะพลิกคำตัดสินได้เมื่อ: มีการศึกษาที่เข้มงวดแสดงให้เห็นว่าความเบี่ยงเบนแบบเฉพาะเจาะจงและสม่ำเสมอในข้อมูลเกณฑ์การขาดดุล ทำนายกรณีฉ้อโกงทางบัญชีของรัฐบาลที่ได้รับการยืนยันแล้วได้อย่างแม่นยำ ในทุกรัฐที่ถูกตรวจสอบ
แหล่งอ้างอิง. 2011 · Bernhard Rauch, Max Göttsche, Gernot Brähler, Stefan Engel, "Fact and Fiction in EU-Governmental Economic Data" — University of Regensburg record · 2009 · Jesus Gonzalez-Garcia, Gonzalo C. Pastor, "Benford's Law and Macroeconomic Data Quality" — IMF Working Paper 09/10
บทถัดไป · 8 / 1208. ข้อผิดพลาดในการเลือกตั้ง — จุดที่กฎถูกนำไปใช้ในทางที่ผิด