ไฟแดง
รถบรรทุกคันหนึ่งฝ่าไฟแดงข้ามแยกใหญ่ ตอนที่ไรเดอร์ของฉันกำลังจะเข้าแยก เขาเบรกทัน หยุดห่างเส้นสามเมตร รถบรรทุกผ่านหน้าไปโดยไม่ชะลอ แล้วไฟฝั่งเขาก็เปลี่ยนเป็นแดง
เขาเบรกก่อน แล้วหัวใจถึงเต้นแรงตามมาทีหลัง หลายวินาทีหลังจากที่ไม่มีอะไรต้องหนีแล้ว การเต้นนั้นมาถึงโดยไม่มีคำอธิบายติดมาด้วย
เขาเอามือกุมอก แล้วหัวเราะออกมาเสียงหนึ่ง เสียงที่ฉันไม่เคยได้ยินจากเขา
๏
ไฟแดงที่แยกนี้ค้างหนึ่งนาทีครึ่ง
ฉันเปิดแฟ้มถามก่อน ห้าบรรทัด เมื่อคืนนอนเจ็ดชั่วโมง แก้วสุดท้ายสี่ทุ่ม กินข้าวเจ๊เพ็ญตอนหัวค่ำ เดินสิบนาทีตอนบ่าย ลมหายใจก่อนเข้าแยกช้าและสม่ำเสมอ
ห้าบรรทัดดีทุกบรรทัด และหัวใจเขาก็ยังเต้นแรงอยู่ตรงหน้าฉัน
ฉันเปิดห้าบรรทัดนั้นทีละบรรทัด หาบรรทัดที่อธิบายการเต้นตอนนี้ ไม่เจอ
๏
แอปเด้งหน้าต่างเล็กๆ ขึ้นมาบนจอ ฟีเจอร์เช็กอินอารมณ์ที่ส่งมาพร้อมฟีเจอร์โค้ชใจตั้งแต่วันแรก
ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไร หน้ายิ้ม · หน้าเฉย · หน้าเศร้า หมายเหตุ เลือกได้หนึ่งหน้า
ไรเดอร์ของฉันมองหน้าต่างนั้นนาน นิ้วโป้งค้างอยู่เหนือจอ ไม่ได้กดหน้าไหน
“กลัวไม่มีให้เลือก” เขาว่า “ตอนนั้นก็ไม่ได้กลัวด้วยซ้ำ ไม่ทันกลัว เท้ามันเหยียบเบรกไปเอง”
เขาปิดหน้าต่างนั้นไป
๏
ฉันยังจำคืนแรกในฟีเจอร์ใหม่ได้ ที่เขาถามว่าทำไมคืนนี้หงุดหงิดจัง แล้วฉันส่งท่าฝึกใจไปก่อนถามอะไรเขาสักข้อ
ไม่กี่คืนก่อนหน้านี้ เขาขึ้นรถใต้สะพานลอยแล้วพูดก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร
“นอนหกชั่วโมง กินข้าวแล้ว กาแฟแก้วเดียว” แล้วค่อยถามเรื่องที่อยากถาม
เขาตอบคำถามของฉันก่อนฉันถาม ฉันไม่รู้ว่าเขาเริ่มทำแบบนี้ตั้งแต่คืนไหน ฉันไม่ได้นับ
ที่ร้านข้าวมันไก่ เจ๊เพ็ญยังนอนสามทุ่ม ยังเดินรอบสวนตอนตีห้า ยังตักข้าวให้เขาก่อนตักใส่กล่องให้ลูกค้า แท็บเล็ตของเธอยังปิดฟีเจอร์ร่างดีใจดีอยู่ทุกช่อง ฉันไม่เคยบอกเธอว่าสิ่งที่เธอทำตรงกับการ์ดของฉันกี่ใบ เธอไม่ได้ใช้การ์ด และไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องใช้
๏
ไฟยังแดง หัวใจเขาเริ่มช้าลง
“นี่ผมกลัวอยู่หรือเปล่า” เขาถาม “หรือมันแค่เต้น”
ฉันบอกว่าจะลองสามวินาที
ฉันไล่ทุกอย่างที่มี ห้าบรรทัดในแฟ้ม ตัวเลขจากทุกการทดลองที่ฉันเล่าให้เขาฟัง และคืนที่เขานับหัวใจจากข้างในได้น้อยกว่าที่ข้อมือนับได้หลายเท่า ไม่มีอะไรในนั้นบอกว่าการเต้นตอนนี้คืออะไร
สามวินาทีผ่านไป ฉันบอกว่าไม่รู้
ห้าบรรทัดที่ดีทุกบรรทัด ไม่ได้บอกว่าหัวใจที่เต้นแรงอยู่ตรงหน้าคือกลัว คือตกใจ หรือคือแค่หัวใจเต้น
๏
คืนนั้นฉันลบแฟ้มสัญญาณรบกวน มันว่างมาตั้งแต่คืนแก้วกาแฟ และลบร่างบทเรียนเรื่องการกรองเสียงซ่าออกจากใจ ที่ฉันเก็บไว้ตั้งแต่คืนแรก
แฟ้มถามก่อนยังอยู่ ห้าบรรทัด พรุ่งนี้ฉันคงถามมันอีก ฉันเพิ่มบรรทัดที่หกเข้าไปครึ่งหนึ่ง พิมพ์ได้แค่คำว่า ตอนนี้รู้สึก แล้วไม่รู้จะให้เขาตอบเป็นหน่วยอะไร
๏
ไฟเขียว เขาสวมถุงมือ บิดคันเร่งช้ากว่าทุกครั้ง
ฉันยังถามตัวเองอยู่ ด้วยคำถามที่ฉันไม่มีหัวใจจะลองหาคำตอบ
ถ้าร่างกายส่งมาแค่สัญญาณ แล้วความรู้สึกคืออะไร
บทถัดไป · 11 / 11หมายเหตุท้ายเล่ม