‹

03. เมตร — ข้อผิดพลาดที่ซ่อนอยู่ในมาตรฐาน

03. ​เมตร — ​ข้อผิดพลาด​ที่ซ่อน​อยู่​ใน​มาตรฐาน

​หน่วย​วัด​ที่​ต้อง​ไม่​เป็น​ของ​ใคร

​หน่วย​ความยาว​หน่วย​ใหม่​จะ​ต้อง​ไม่​มี​ใคร​เป็นเจ้าของ ​นั่น​คือ​เงื่อนไข​ที่​สาธารณรัฐ​ฝรั่งเศส​ที่​เพิ่ง​ตั้ง​ใน​ปี 1792 ​วาง​ไว้ ​ก่อน​จะ​ส่ง​นัก​ดาราศาสตร์​สอง​คน​ออก​ไป​วัด​ส่วนโค้ง​ของ​เส้น​เมริเดียน​จาก​ดัน​เคิร์ก​ถึง​บาร์เซโลนา ​เพื่อให้​หน่วย​ความยาว​ถูก​นิยาม​จาก​ตัว​โลก​เอง ​เมตร​จะ​ต้อง​เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ล้าน​ส่วน​ของ​ระยะ​จาก​ขั้วโลกเหนือ​ถึง​เส้นศูนย์สูตร ​นิยาม​แบบนี้​ไม่​มี​ใคร​เป็นเจ้าของ ​ทุกคน​จึง​รับได้ ​งาน​นี้​เป็นเรื่อง​การเมือง​ไม่​น้อย​ไป​กว่า​เรื่อง​วิทยาศาสตร์ ​มาตรฐาน​ที่​ได้​จาก​ธรรมชาติ​เป็น​สมบัติ​ของ​กษัตริย์​ไม่​ได้

Jean-Baptiste Delambre ​รับ​ครึ่ง​เหนือ Pierre Méchain ​รับ​ครึ่ง​ใต้ ​และ​คาด​กัน​ว่าการ​สำรวจ​จะ​กินเวลา​ราว​หนึ่ง​ปี ​มัน​กินเวลา​เจ็ด​ปี ​ผ่าน​การปฏิวัติ ​ผ่าน​สงคราม ​ผ่าน​การที่ Méchain ​ถูกจับ​ขัง ​ทั้งสอง​คน​วัด​สามเหลี่ยม​ข้าม​ประเทศ​ไป​ทีละ​จุดเล็ง ​และ​ในที่สุด​เมตร​ที่​ได้​ออกมา​ก็​สั้น​กว่า​หนึ่งในสี่​ของ​เส้น​เมริเดียน​ที่​มัน​ควรจะ​แทน​อยู่​ประมาณ 0.2 ​มิลลิเมตร ​ตัวเลข​ที่​คลาดเคลื่อน​น้อย​ขนาด​นี้​ฟัง​ดูเหมือน​ความสำเร็จ​เรียบร้อย​ของ​งาน​เจ็ด​ปี ​แต่ Méchain ​รู้ดี​กว่า​ใคร​ว่า​มัน​ไม่​เรียบร้อย​ขนาด​นั้น

​ข้อผิดพลาด​ที่ Méchain ​ไม่​สามารถ​รายงาน​ได้

Méchain ​วัด​ละติจูด​ของ​บาร์เซโลนา​จาก​สถานี​สอง​แห่ง ​และ​ผล​สอง​ค่า​ไม่​ตรงกัน ​ส่วน​ต่าง​นั้น​เล็ก ​น้อยกว่า​ความกว้าง​ของ​เล็บมือ​มาก​เมื่อ​เทียบ​ที่​ระยะ​นั้น ​แต่​มัน​ใหญ่​กว่า​ที่​วิธี​ของ​เขา​ควรจะ​ยอมให้​เกิด​ได้ ​บันทึก​จาก​จดหมายเหตุ​ของ Ken Alder ​เล่า​ว่า Méchain ​ซ่อน​ความไม่​ตรงกัน​นั้น ​แก้​ข้อมูล​ของ​ตัวเอง​ใหม่ ​และ​ถูก​เรื่อง​นี้​กัด​กิน​ไป​ตลอด​หลาย​ปี​ถัดมา ​เขา​ตาย​ใน​ปี 1804 ​โดย​ไม่​เคย​คลี่คลาย​มัน​ได้ ​เขา​รู้​จุด​ผิด ​แต่​ไม่​มีทาง​รายงาน​มัน​ได้​เลย

​เรื่องตลก​ร้าย​คือ​ส่วน​ต่าง​นั้น​ไม่​ใช่​ความผิด​ของ​เขา​เลย ​โลก​ไม่​ใช่​ทรง​รี​ที่​สมบูรณ์ ​และ​แรงโน้มถ่วง​ที่​แปรผัน​เฉพาะที่​ทำให้​ลูกดิ่ง​เอียง​ไป​เล็กน้อย ​ผู้​สังเกต​ใน​ศตวรรษ​ที่​สิบ​แปด​ไม่​มีทาง​จำลอง​สิ่ง​นี้​ได้ ​การสำรวจ​ยัง​สมมติ​ค่า​ความแบน​ของ​โลก​ไว้​ใกล้ 1/334 ​ห่าง​จาก​ตัวเลข​สมัยใหม่​ที่​ราว 1/298 ​อยู่​พอสมควร ​มาตรฐาน​ที่​โลก​รับ​ไป​ใช้​จึง​ตั้งอยู่​บน​ข้อผิดพลาด​จริง​และ​การปกปิด​อย่าง​ซื่อสัตย์

​เหตุใด​จึง​ไม่​สำคัญ ​และ​เหตุใด​จึง​กลายเป็น​เรื่องสำคัญ​ใน​เวลา​ต่อมา

​และ​มัน​ก็​ใช้การได้​อยู่ดี ​หน่วย​วัด​ไม่ต้อง​จริง​ก็​ใช้ได้ ​มัน​ต้อง​เป็นที่​ตกลง​กัน​และ​ต้อง​นิ่ง ​และ​เมตร​มี​ทั้งสอง​อย่าง ​นิยาม​ถูก​ตัดออก​จาก​ดาวเคราะห์​ทีละขั้น ​จน​ปี 1983 ​เมตร​ถูก​นิยาม​ด้วย​การตรึง​ค่า​ความเร็ว​แสง ​และ​มัน​ยังอยู่​ตรงนั้น​จน​ทุกวันนี้ ​ก้าว​นั้น​ปิดทาง​ให้​ความล้มเหลว​แบบนี้​เกิดขึ้น​อีก​โดยสิ้นเชิง ​หน่วย​ที่​นิยาม​ด้วย​ค่าคงที่​ของ​ธรรมชาติ​บรรจุ​ความผิดพลาด​ของ​นัก​สำรวจ​ไว้​ไม่​ได้ ​เพราะ​ไม่​มี​การสำรวจ ​มาตรฐาน​ที่​ต้องการ​แค่​ข้อตกลง​และ​ความนิ่ง ​ไม่​ใช่​ความจริง ​คือ​มาตรฐาน​ที่​รอด​จาก​ข้อผิดพลาด​ของ​คน​คนเดียว​ได้​เสมอ

​ตัวอย่าง: ​นาฬิกา​ที่​ทั้งเมือง​ใช้​ร่วมกัน​เดิน​ช้า​ไป​สี่​นาที​ก็​ยัง​ทำให้​ทั้งเมือง​ตรงเวลา ​จนถึง​วินาที​ที่​ใคร​สัก​คน​เอา​มัน​ไป​เทียบ​กับ​นาฬิกา​ของ​อีก​เมือง

​คำตัดสิน. ​เมตร​ตั้งอยู่​บน​ข้อผิดพลาด​ที่วัด​ได้​และ​ผู้สร้าง​มัน​ซ่อน​ไว้​เอง ​แต่​ยัง​ใช้ได้​ตาม​วัตถุประสงค์ ​เพราะ​มาตรฐาน​ต้องการ​ข้อตกลง​และ​ความนิ่ง ​ไม่​ใช่​ความจริง

​จะ​พลิก​คำตัดสิน​ได้​เมื่อ: ​บันทึก​ใน​จดหมายเหตุ​แสดงว่า Méchain ​รายงาน​ส่วน​ต่าง​ที่​บาร์เซโลนา​ต่อ​คณะกรรมาธิการ​อย่าง​เปิดเผย ​ซึ่ง​จะ​ลบ​การปกปิด​อันเป็น​รากฐาน​ของ​เรื่องเล่า​มาตรฐาน​นี้​ออก​ไป

​แหล่ง​อ้างอิง. 2002 · Ken Alder, "The Measure of All Things: The Seven-Year Odyssey and Hidden Error That Transformed the World" — American Scientist review · ​ไม่​ระบุ​ปี · NIST, "Meter" — NIST

บทถัดไป · 4 / 1204. น้ำหนักของโลก — คาเวนดิชในโรงเก็บของ
Size
Page
Font

How Big How Far How Old

❦
101. กล่องข้อมูล — ทุกตัวเลขล้วนมีคนคนแรกที่เป็นผู้ค้นพบ202. ขนาดของโลก — เงาและก้าวย่าง303. เมตร — ข้อผิดพลาดที่ซ่อนอยู่ในมาตรฐาน404. น้ำหนักของโลก — คาเวนดิชในโรงเก็บของ505. ความเร็วแสง — ดวงจันทร์ที่ล่าช้า606. จำนวนอะตอมเท่าไร — การพิสูจน์ว่าสสารมีความเป็นเม็ดเล็ก ๆ707. อายุของโลก — ผู้ที่กำจัดสารตะกั่วออกไปเช่นกัน808. บันไดระยะทาง — ขั้นของ Leavitt และรอยร้าวในนั้น909. อุณหภูมิของท้องฟ้า — สัญญาณรบกวนที่ยังคงอยู่1010. ความยาวของหนึ่งวินาที — ตัวเลขที่เรารู้จักกันดีที่สุด1111. วัตถุต้นแบบชิ้นสุดท้าย — วันที่กิโลกรัมเลิกเป็นวัตถุ1212. การอ่านกล่องข้อมูล — ขั้นตอนการดำเนินงาน