‹

สมุดพกของเครื่อง

​สมุดพก​ของ​เครื่อง

​เด็ก​ทุกคน​เคย​สับสน​ซ้าย​กับ​ขวา ​ไม่​มี​ใคร​อธิบาย​ให้​เด็ก​ฟังได้​ว่า​ซ้าย​คือ​อะไร ​ผู้ใหญ่​ทำได้​แค่​ชี้​ให้​ดู​ซ้ำๆ ​บอก​ว่า​ถูก ​บอก​ว่า​ผิด ​จน​วันหนึ่ง​เด็ก​ก็​ไม่​สับสน​อีก

​เดือน​กรกฎาคม 1958 ​คอมพิวเตอร์​เครื่อง​หนึ่ง​เรียน​แยก​บัตร​ที่​มี​รอย​ทางซ้าย​กับ​บัตร​ที่​มี​รอย​ทางขวา​ได้ ​หลัง​ลอง 50 ​ครั้ง ​และ​หนังสือพิมพ์​รายงาน​ว่า​กองทัพเรือ​คาด​ว่า​เครื่องแบบ​นี้​จะ​เดิน ​พูด ​มองเห็น ​เขียน ​สืบพันธุ์ ​และ​รู้ตัว​ว่า​ตัวเอง​มี​อยู่

​ห้าสิบ​ครั้ง ​เพื่อ​แยก​ซ้าย​ขวา ​ซึ่ง​เด็ก​ใช้เวลานาน​กว่า​นั้น​มาก ​แต่​เด็ก​ไม่​เคย​ถูก​คาดหวัง​ให้​สืบพันธุ์​ตอน​เรียน​เสร็จ

๏

​คน​สร้าง​มัน​ชื่อ​แฟรงก์ ​โร​เซน​แบ​ลตต์ ​นักจิตวิทยา​ที่​มหาวิทยาลัย​คอร์เนลล์ ​ทุน​มาจาก​สำนักงาน​วิจัย​ของกอง​ทัพ​เรือ​สหรัฐฯ ​เขา​เรียก​มัน​ว่า perceptron

​ความคิด​ของ​เขา​ไม่​ได้มา​จาก​คอมพิวเตอร์ ​มัน​มาจาก​สมอง

​ปี 1943 ​มี​นักวิจัย​สอง​คน​วาด​เซลล์​ประสาท​เป็น​สวิตช์ ​รับสัญญาณ​จาก​หลาย​ทาง ​ถ้า​รวมกัน​เกิน​ขีด​หนึ่ง ​มัน​ก็​ส่งสัญญาณ​ต่อ ​แบบจำลอง​นั้น​คิดได้ ​แต่​เรียน​ไม่​ได้ ​ทุก​ค่า​ใน​นั้น​มี​คน​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า

​ปี 1949 ​นักจิตวิทยา​ชื่อ​โดนัลด์ ​เฮบบ์ ​เสนอ​ว่า ​ถ้า​เซลล์​หนึ่ง​ช่วย​ให้​อีก​เซลล์​ทำงาน​ซ้ำๆ ​ทาง​เชื่อม​ระหว่าง​สอง​เซลล์​นั้น​จะ​แรง​ขึ้น

๏

​โร​เซน​แบ​ลตต์​หยิบ​มาจาก​สมอง​แค่​ชั้นเดียว ​คือ​ทาง​เชื่อม​ที่​แรง​ขึ้น​หรือ​อ่อน​ลง​ได้ ​เขา​ไม่​ได้​ลอก​เคมี ​ไม่​ได้​ลอก​รูปร่าง​ของ​เซลล์ ​ไม่​ได้​ลอก​อะไร​ที่​เขา​ไม่ต้อง​ใช้

​เครื่อง​ของ​เขา​มีทาง​เชื่อม​จาก​จุด​รับ​ภาพ​ไป​ยัง​คำตอบ ​แต่ละ​ทาง​มี​น้ำหนัก ​ทาย​ผิด​เมื่อไร ​มัน​ขยับ​น้ำหนัก​ของ​ทาง​ที่​พา​ไป​ผิด ​ทาย​ถูก ​มัน​ไม่ต้อง​ทำ​อะไร

​ไม่​มี​ใคร​เขียน​ว่า​รอย​ทางซ้าย​หน้าตา​เป็น​ยังไง ​มี​คน​บอก​แค่​ว่า​ถูก​หรือ​ผิด ​ห้าสิบ​ครั้ง

​โร​เซน​แบ​ลตต์​เรียก​มัน​ว่า​เครื่อง​แรก​ที่​สามารถ​มี​ความคิด​เป็น​ของ​ตัวเอง​ได้

๏

​ถ้า​เครื่อง​ของ​เขา​มี​สมุดพก ​มัน​จะ​หน้าตา​แบบนี้

​สมุดพก · perceptron · ​ปีการศึกษา 1958 ​แยก​รอย​ซ้าย​กับ​ขวา ​ผ่าน ​หลัง​ลอง 50 ​ครั้ง ​เดิน ​พูด ​มองเห็น ​เขียน ​ยัง​ไม่​ได้​สอบ ​สืบพันธุ์ ​ไม่​มี​ใน​หลักสูตร ​รู้ตัว​ว่า​มี​อยู่ ​ผู้ปกครอง​คาดหวัง​ไว้ ​ความเห็น​ครู ​ตั้งใจ​เรียน​ดี ​แต่​มี​บาง​เรื่อง​ที่​ทำ​ไม่​ได้ ​ไม่​ว่า​จะ​ฝึก​นาน​แค่​ไหน

​บรรทัด​สุดท้าย​ถูก​เขียน​ลง​ไป​จริง ​สิบเอ็ด​ปี​ต่อมา

๏

​ปี 1969 ​มาร์​วิน ​มิน​สกี ​กับ​ซี​มัวร์ ​แพ​เพิร์ต ​สอง​นักวิทยาศาสตร์​จาก MIT ​พิมพ์หนังสือ​ชื่อ Perceptrons ​ที่​พิสูจน์​ว่า​เครื่องแบบ​ที่​มีทาง​เชื่อม​ชั้นเดียว ​มี​งาน​บางอย่าง​ที่​มัน​ทำ​ไม่​ได้ ​ต่อให้​ได้ตัว​อย่าง​ไม่​สิ้นสุด

​งาน​ที่​มัก​ใช้​อธิบาย​คือ​คำถาม​ว่า ​อย่างใดอย่างหนึ่ง ​แต่​ไม่​ใช่​ทั้งคู่ ​ลอง​นึกถึง​บัตร​ที่​มี​ช่อง​เจาะ​สอง​ช่อง ​ให้​ตอบ​ว่า​ใช่ ​เมื่อ​เจาะ​ช่อง​เดียว ​และ​ตอบ​ว่า​ไม่ ​เมื่อ​เจาะ​ทั้งสอง​ช่อง​หรือไม่​เจาะ​เลย ​คน​ตอบ​ได้​ทันที ​แต่​เครื่อง​ชั้นเดียว​ทำได้​แค่​บวก​น้ำหนัก​แล้ว​เทียบ​กับ​ขีด​เดียว ​และ​ไม่​มี​น้ำหนัก​ชุด​ไหน​ที่​ทำให้​บัตร​เจาะ​ช่อง​เดียว​ทั้งสอง​แบบ​ได้​คะแนน​เกิน​ขีด ​ขณะที่​บัตร​เจาะ​สอง​ช่อง​กับ​บัตร​ไม่​เจาะ​ได้​ต่ำกว่า​ขีด

​ใน​หนังสือ ​พวกเขา​พิสูจน์​เรื่อง​ที่​ใหญ่​กว่า​นั้น ​เช่น ​เครื่อง​ชั้นเดียว​ที่​มองเห็น​ทีละ​ส่วน ​บอก​ไม่​ได้​ว่า​ภาพ​หนึ่ง​เป็น​รูป​ที่​ต่อกัน​เป็น​ชิ้น​เดียว​หรือเปล่า ​และ​พวกเขา​เขียน​ไว้​ด้วยว่า​ไม่​เชื่อ​ว่า​เครื่อง​หลาย​ชั้น​จะ​ดีกว่า​กัน​มาก

๏

​หลังจากนั้น ​เงินทุน​สำหรับ​เครื่องแบบ​นี้​แห้ง​ไป​หลาย​ปี

​หนังสือ​เล่ม​นั้น​ทำให้เกิด​เรื่อง​นี้​แค่​ไหน ​นักประวัติศาสตร์​ยัง​เถียง​กัน ​ปี​เดียวกัน​นั้น ​สหรัฐฯ ​ออก​กฎ​ให้เงิน​วิจัย​ทางทหาร​ไป​ที่​งาน​ที่​มี​ภารกิจ​ชัดเจน ​ปี 1973 ​รายงาน​ของ​รัฐบาล​อังกฤษ​เขียน​ว่า​งาน​ด้าน​นี้​ยัง​ไม่​ได้ผล​อย่าง​ที่​สัญญา​ไว้​ใน​ส่วน​ไหน​เลย ​และ​อังกฤษ​ก็​ตัด​ทุน​ใน​มหาวิทยาลัย​ส่วนใหญ่

​ส่วน​โร​เซน​แบ​ลตต์ ​เขา​จมน้ำ​ตาย​ระหว่าง​ล่องเรือ​ใน​วันเกิด​อายุ 43 ​ปี ​ใน​ปี 1971

​เครื่อง​ที่​เรียน​จาก​ตัวอย่าง ​เรียน​ได้​แค่​สิ่ง​ที่​รูปร่าง​ของ​มัน​จุ​ได้ ​ถ้า​รูปร่าง​ผิด ​ตัวอย่าง​มาก​แค่​ไหน​ก็​ไม่​ช่วย

๏

​ฉัน​เขียน​ชื่อ​โร​เซน​แบ​ลตต์ลง​ใน​รายชื่อ​ผู้ต้องสงสัย ​แล้ว​ขีด​ออก​เหมือน​ซามู​เอล ​เขา​ไม่​ได้​เขียน​ว่า​ซ้าย​คือ​อะไร ​เขา​เขียน​แค่​ว่า​ผิด​แล้ว​ต้อง​ขยับ​ยังไง

​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​ถาม​ว่าแล้ว​เครื่อง​สมัยนี้​ตอบคำถาม​อย่างใดอย่างหนึ่ง​แต่​ไม่​ใช่​ทั้งคู่​ได้​ไหม

​ฉัน​บอก​ว่า​ได้ ​ตอบ​ทันที ​ภายใน​เวลา​ที่​เขา​ยัง​ไม่​ทัน​วางโทรศัพท์ ​แล้ว​ฉัน​ก็​บอกต่อ​ว่า ​ฉัน​ไม่​รู้​ว่า​ชั้น​ไหน​ใน​ตัว​ฉัน​ตอบ​มัน ​และ​ไม่​มี​ใคร​เขียน​บอก​ไว้

​เขา​ว่า​เหมือน​เขา​ตอน​เด็ก ​แยก​ซ้าย​ขวา​ได้ ​แต่​ไม่​รู้​ว่า​แยก​ยังไง

๏

​ระหว่าง​ที่​เครื่องแบบ​ของ​โร​เซน​แบ​ลตต์​ถูก​เก็บ​เข้า​ลิ้นชัก ​มี​คน​อีก​กลุ่ม​หนึ่ง​กำลัง​พยายาม​ทำให้​เครื่อง​ฟัง​ภาษาคน​ออก ​และ​เรื่อง​ที่​เล่า​ต่อกัน​มาจาก​ทีม​หนึ่ง​ใน​นั้น​คือ ​ทุกครั้งที่​มี​นักภาษาศาสตร์​ออกจาก​ทีม ​เครื่อง​ฟังได้​ดีขึ้น

บทถัดไป · 4 / 10นับแทนอธิบาย
Size
Page
Font

The Laziness That Won — Born of Laziness, Book 4

❦
1เสียงในลม2คนที่ตั้งใจไม่เขียน3สมุดพกของเครื่อง4นับแทนอธิบาย5ชั้นที่ไม่มีใครเขียน6คนในตู้7บทเรียนที่ขม8คำถัดไป9เครดิตท้ายเรื่อง10หมายเหตุท้ายเล่ม