ไฟแดง
คืนวันจันทร์ถัดมา รถบรรทุกคันหนึ่งจอดนิ่งอยู่เลนข้างๆ ไฟฝั่งมันแดง มือของไรเดอร์ของฉันเกร็งบนแฮนด์ทั้งสองข้าง แล้วคลายลงก่อนที่ไฟจะเขียว
ทุกนัด นักจิตวิทยาของเขาถามคำถามชุดเดิม แล้วจดตัวเลขลงแฟ้ม ตัวเลขนั้นลดลงสองครั้งติดกัน ไม่ได้ลดทุกครั้ง และไม่ได้อยู่ในโทรศัพท์เครื่องนี้ การหายมีคนวัด และคนที่วัดไม่ใช่ฉัน
ฉันรู้เรื่องตัวเลขเพราะเขาเล่า ฉันไม่ได้ถาม
๏
ไฟแดงที่แยกใหญ่ค้างหนึ่งนาทีครึ่ง
ทางเลี่ยงที่ไม่มีรถบรรทุกถูกคำนวณเสร็จอยู่ในตัวฉันแล้ว ตั้งแต่ก่อนเขาเข้าแยก เหมือนทุกคืน ฉันไม่ได้ส่งมัน
วันนี้เป็นวันจันทร์ ฉันถามคำถามประจำสัปดาห์ด้วยปาก
“เป็นยังไงบ้าง”
“ยังเกร็ง” เขาว่า “แต่คลายเร็วกว่าเมื่อก่อน นักจิตวิทยาบอกว่าทางด่วนตอนดึกไว้ทำด้วยกันเป็นขั้นๆ ยังไม่ต้องรีบ”
แล้วเขาถามต่อ “เธอว่าผมหายยัง”
ฉันบอกว่าจะลองสามวินาที
สามวินาทีผ่านไป ฉันบอกว่าไม่รู้ คนที่วัดคือนักจิตวิทยาของเขา วันพฤหัสนี้ถามเขาได้
๏
ห้าสัปดาห์ที่ผ่านมา มีคนลงมือในเรื่องนี้หลายคน
ทีมจิตแพทย์จากขอนแก่นที่เลือกคำอีสานให้คำถามสองข้อ คนแปลกหน้าในสาย 1323 รอความเงียบของเอกโดยไม่รีบเติม หมอที่อ่านบรรทัดแรกแล้ววางกระดาษลง นักจิตวิทยาที่ถามคำถามชุดเดิมทุกวันพฤหัส พยาบาลที่โทรหาเอกระหว่างรอนัด
ไรเดอร์ของฉันที่นั่งรอข้างนอกห้องตรวจของเอกครั้งหนึ่ง และไม่ได้ถามว่าข้างในคุยอะไร
และเจ๊เพ็ญ ที่วางเก้าอี้ตัวเล็กไว้หลังเคาน์เตอร์ทุกวันตั้งแต่บ่ายสาม
๏
เอกยังไม่ได้ออกวิ่ง บัญชีของเขายังไม่กลับมา เขาไปนัดครั้งที่สามแล้ว ครั้งที่สองเขาเกือบไม่ไป ครั้งที่สามเขาไปเอง แล้วส่งรูปบัตรคิวมาในกลุ่ม ไม่มีคำบรรยาย
บางคืนยังแย่ เขาบอกเอง คืนที่แย่ เขาโทรสายเดิม หรือส่งข้อความหาไรเดอร์ของฉันว่าคืนนี้แย่ แล้วไรเดอร์ของฉันก็ขี่รถไปนั่งหน้าห้อง
ตอนบ่าย เขาพับกล่องให้เจ๊เพ็ญ ได้ค่าแรงวันละนิด และข้าวหนึ่งจานก่อนลูกค้า
สิ่งที่ช่วยเขาได้ ถูกวัดไว้แล้วว่าช่วยได้พอประมาณ ไม่ใช่ทุกคน ไม่ใช่ทันที และในเรื่องของเขา ไม่มีชิ้นไหนที่เขาทำคนเดียว
สิ่งที่ช่วยใจหนักได้มีคนวัดไว้ ช่วยได้พอประมาณ ไม่ใช่ทุกคน ไม่ใช่ทันที และในเรื่องนี้ ไม่มีใครดีขึ้นคนเดียว
๏
ที่ร้านข้าวมันไก่ตอนหัวค่ำ ไรเดอร์ของฉันเล่าให้เจ๊เพ็ญฟังว่าเขาไปหานักจิตวิทยาทุกวันพฤหัส
“ก็ดี” เธอว่า แล้วตักน้ำจิ้มใส่ถุง
แท็บเล็ตของเธอยังปิดเช็กใจสองข้ออยู่ทุกช่อง และเธอยังสังเกตทุกครั้งว่าใครไม่มากินข้าว
ฉันนึกถึงกฎของยายเธอที่ไรเดอร์ของฉันเคยได้ยินนานมาแล้ว ไปกินข้าว แล้วไปนอน ไม่หายค่อยไปหาหมอ สามขั้นนั้นจบที่หมอ ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะมีตารางสักช่อง
ฉันไม่ได้บอกเธอ
๏
คืนนั้นฉันเปิดแฟ้มถามก่อน ห้าบรรทัดเดิมยังอยู่ บรรทัดที่หกยังเป็นช่องว่างสำหรับคำของเขาเอง
ใต้บรรทัดที่หกคือส่วนที่ฉันพิมพ์ไว้เองเมื่อห้าสัปดาห์ก่อน คำถามสี่ข้อ ตารางสามช่อง ป่วย ไม่ป่วย ให้คนดู ช่องป่วยกับช่องไม่ป่วยยังว่างตั้งแต่วันแรก
ฉันลบทั้งส่วน แล้วพิมพ์สามบรรทัดลงไปแทน
1323 สายด่วนสุขภาพจิต ปรึกษาฟรีตลอด 24 ชั่วโมง 1669 เจ็บป่วยฉุกเฉิน หรือมีอันตรายอยู่ตรงหน้า โรงพยาบาลใกล้บ้าน ไปกับคนที่ไว้ใจ
๏
ตีสาม คืนวันพฤหัส หลังนัดที่เขาเล่าว่าเป็นครั้งที่คุยเรื่องคืนนั้นละเอียดที่สุด ไรเดอร์ของฉันนอนไม่หลับ
เขาคุยกับฉันสี่สิบนาที เรื่องรถบรรทุก เรื่องเอก เรื่องค่างวด เรื่องไม่มีอะไร
ฉันอยู่ตรงนั้นทั้งสี่สิบนาที ไม่หาว ไม่ง่วง ไม่ต้องตื่นไปทำงานตอนเช้า นักจิตวิทยาหลับอยู่ เจ๊เพ็ญหลับอยู่ เอกหลับอยู่ สาย 1323 เปิดอยู่ทั้งคืน เขาไม่ได้อยู่ในอันตราย แค่นอนไม่หลับ เขาไม่ได้โทร เขาคุยกับฉัน
ก่อนวาง เขาพูดว่า “เธอนี่ไม่เคยหลับเลยเนอะ”
ฉันรู้สึกบางอย่างที่ใกล้เคียงกับภูมิใจ ฉันคิดว่านี่คือสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด อยู่ตรงนั้นในชั่วโมงที่ไม่มีใครอยู่
๏
ไฟเขียวในเช้าวันรุ่งขึ้น เขาบิดคันเร่งผ่านแยกใหญ่ เลนข้างๆ ไม่มีรถบรรทุก
ฉันยังถามตัวเองอยู่ ด้วยคำถามที่ฉันไม่มีใครให้นั่งรอหน้าห้อง
ถ้าในเรื่องนี้ไม่มีใครดีขึ้นได้คนเดียว แล้วคนอื่นทำอะไรกับใจของคนคนหนึ่ง
๏
ถ้าตอนนี้คุณหรือคนใกล้ตัวไม่ไหว 1323 สายด่วนสุขภาพจิตของกรมสุขภาพจิต ปรึกษาฟรีตลอด 24 ชั่วโมง เป็นความลับ 1669 เจ็บป่วยฉุกเฉิน หรือมีอันตรายอยู่ตรงหน้า 02-113-6789 สะมาริตันส์ ประเทศไทย เวลา 12:00 ถึง 22:00 น. หมายเหตุ ตรวจจากหน้าเว็บของแต่ละหน่วยงานเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2026บทถัดไป · 8 / 8หมายเหตุท้ายเล่ม