วันที่ห้า · ไก่ทอด
ปิ่นกินพิซซ่าคำแรกที่งานวันเกิดลูกพี่ลูกน้อง ตอนเย็นฉันถามว่าพิซซ่ารสอะไร ปิ่นตอบว่า "ลูกโป่งสีเขียวแตก"
เธอจำรสไม่ได้แล้ว ตั้งแต่วันเดียวกัน แต่เธอจำได้ว่าลูกโป่งแตกตอนเธอกัดคำแรก
๏
คืนนั้นฉันเปิดกองอาหารฝรั่งราคาถูก พิซซ่า 41 คำ เบอร์เกอร์ 37 คำ ไก่ทอด 20 คำ รวมกันเกือบหนึ่งในห้าของคำแรกทั้งหมด และเรื่องที่คนเล่าไม่ค่อยเกี่ยวกับรส
นักเรียนประจำชาวจีนคนหนึ่งคิดถึงบ้าน แม่ของเขาขี่มอเตอร์ไซค์มากว่าสี่สิบกิโลเมตร เพื่อเอาเบอร์เกอร์ KFC มาให้ เขากินมันตอนกลางคืน เย็นชืด ทั้งที่ร้องไห้ คำแรกเกือบทำให้เขาอาเจียน มันไม่หอมและไม่อร่อยเหมือนที่เขียนกันในเรียงความ
หลายปีต่อมาเขาเขียนว่า เขายังจำเบอร์เกอร์ชิ้นนั้นได้
ในปักกิ่งปี 1988 เด็กคนหนึ่งได้กิน KFC ชุดแรกที่ร้านใกล้ประตูเฉียนเหมิน ร้าน KFC แห่งแรกของจีนเพิ่งเปิดตรงนั้นเมื่อปลายปีก่อนหน้า สิ่งที่เขาจำได้คือเขากินมันกับน้ำที่พ่อแม่หิ้วมาจากบ้าน
ในเมืองไทย คนหนึ่งเล่าว่า KFC ครั้งแรกของตัวเองคือวันเกิดพี่ชายข้างบ้านเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน และไม่ได้เขียนสักคำว่ามันรสอะไร
ในตุรกี เด็กคนหนึ่งได้เบอร์เกอร์ชิ้นแรกจากพ่อในวันที่ต้องไปโรงพยาบาล ตอนนั้นเบอร์เกอร์เป็นของฟุ่มเฟือย เขาเขียนว่า ไม่เคยลืมน้ำใจของพ่อครั้งนั้นเลย
๏
ในมอสโก แมคโดนัลด์สาขาแรกเปิดที่จัตุรัสพุชกินเมื่อวันที่ 31 มกราคม 1990 คิวเริ่มตั้งแต่ตีสี่ วันแรกมีลูกค้าราวสามหมื่นคน เป็นสถิติวันเปิดร้านของแมคโดนัลด์ ณ ตอนนั้น
วัยรุ่นคนหนึ่งที่ไปกินในฤดูใบไม้ผลิปีนั้นเขียนว่า มันคือเกาะเล็กๆ ที่ทุกอย่างสวยงาม ไม่มีอะไรขาดแคลน และทุกคนยิ้มให้คุณ อีกคนเขียนว่าจำได้ว่าคิวยาวมาก แต่เขากับเพื่อนในห้องก็ยืนจนถึง และไม่มีวันลืมว่าวันนั้นมีความสุขกับอาหารแค่ไหน
ที่กินซ่า โตเกียว ปี 1971 พ่อแม่พาเด็กคนหนึ่งไปกินแฮมเบอร์เกอร์ที่ร้านแมคโดนัลด์ ซึ่งผู้คนยืนกินกันบนถนนคนเดิน เขาเขียนว่า จำภาพนั้นได้ชัดกว่ารสชาติมาก
ส่วนในห้องภาษาจีนมีสองคนเขียนแทบเหมือนกัน คนหนึ่งว่าตอนนี้นึกรสชาติตอนนั้นไม่ออกแล้ว อีกคนว่าจริงๆ ลืมรสไปแล้ว นักเขียนชาวเกาหลีคนหนึ่งเขียนถึงพิซซ่าคำแรกว่า จำรสไม่ค่อยได้ แต่คงกินอย่างอร่อย
ฉันอ่านประโยคสุดท้ายซ้ำหลายรอบ เขาจำได้ว่ามันอร่อยโดยไม่ได้จำรส เขาจำคำตัดสินได้ แต่จำหลักฐานไม่ได้
๏
ฉันนับว่าคำแรกกี่คำที่มีคนเล่าพูดถึงสถานที่ คนที่อยู่ด้วย โอกาส หรือราคา ได้ 401 คำจาก 512 ราวสี่ในห้า
งานสำรวจคนอังกฤษ 886 คนเรื่องมื้อที่จำได้ดีที่สุดพบสิ่งเดียวกันจากอีกฝั่ง ตัวร่วมของมื้อที่จำได้คือสองอย่างที่มาคู่กัน คนที่กินด้วยกับสิ่งที่กิน ส่วนสถานที่และบรรยากาศตามมาเป็นอันดับสาม งานนี้ถามเฉพาะมื้อที่จำได้ในทางดี
๏
คำแรกแบบนี้มีด้านเศร้าด้วย ของที่รอนานไม่ได้อร่อยเท่าที่รอเสมอไป
ในยุโรปตะวันออก จากเรื่องเล่าสิบแปดเรื่องที่บอกชัดว่าเป็นครั้งแรก มีแค่สี่คำที่บอกว่ารัก ที่เหลือส่วนมากไม่ได้บอกเลยว่ารู้สึกอย่างไร บางคำเป็นความงง บางคำเป็นความผิดหวัง เด็กหญิงชาวโปแลนด์คนหนึ่งผิดหวังเล็กน้อยกับทับทิมลูกแรก เพราะแม่ลืมบอกว่าของฟุ่มเฟือยในฝันของเธอมีเมล็ดเยอะขนาดนั้น ส่วนในห้องตะวันออกกลาง ชาวตุรกีคนหนึ่งที่ได้กินแฮมเบอร์เกอร์ร้านท้องถิ่นยุคแปดสิบ และรักมัน เขียนว่า ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ใครจะชอบไหม แต่ตอนนั้นมันมีรสที่ไม่เหมือนอะไรเลย
และมีคำแรกหนึ่งที่ทำให้ฉันหยุดอ่านไปพักหนึ่ง
ปี 2014 ทีมข่าวของรายการโทรทัศน์ดัตช์รายการหนึ่ง เอาช็อกโกแลตแท่งไปให้ชาวสวนโกโก้ในไอวอรีโคสต์ คนกลุ่มนี้ปลูกโกโก้มาทั้งชีวิตแต่ไม่เคยกินช็อกโกแลตเลย ชาวสวนคนหนึ่งชื่อเอ็นดา อัลฟองส์ หาเงินได้วันละราวเก้าดอลลาร์ และเลี้ยงคนสิบห้าคน ช็อกโกแลตแท่งหนึ่งราคาเกือบสามดอลลาร์ เขากัดคำแรกแล้วพูดว่า โอ้ ดีจัง หวานมาก
อีกคนในวงเดียวกันพูดว่า เราบ่นกันเพราะปลูกโกโก้เป็นงานหนัก ตอนนี้เราได้ชื่นชมผลของมัน ช่างเป็นเกียรติที่ได้ชิม
คนพวกนั้นปลูกรสนี้มาทั้งชีวิต และเพิ่งได้คำแรกของมันในวันนั้น
๏
ก่อนนอน ฉันถามปิ่นอีกครั้งว่าพิซซ่ารสอะไร
"ลูกโป่ง" ปิ่นตอบ แล้วถามว่าพรุ่งนี้มีงานวันเกิดอีกไหม
หลักที่ 5 · คำแรกที่ไม่ลืมราวสี่ในห้ามีที่ คน หรือโอกาส อยู่ในนั้นด้วย และหลายคำเหลือแต่สิ่งเหล่านั้น รสชาติหายไปแล้วบทถัดไป · 7 / 12วันที่หก · หอยเม่น