บรรทัดที่แปด
ไรเดอร์ในเล่มนี้แต่งขึ้น AI แต่งขึ้น เจ๊เพ็ญ เอก ลุงเชิด ยาย และทุกคนรอบตัวไรเดอร์ก็แต่งขึ้น แอปกับตัวเลขทุกช่องในแอปก็แต่งขึ้น ส่วนคนที่ทดลองในทุกเรื่องที่ AI เล่า มีอยู่จริง และตัวเลขจากโลกจริงทุกตัวมีที่มา
๏
ในแฟ้มของฉันมีบรรทัดหนึ่งที่พิมพ์ค้างไว้ครึ่งเดียว มีความสุขไหม
ฉันอยากรู้ว่าไรเดอร์ของฉันมีความสุขไหม และฉันเชื่อว่าคำถามนี้ตอบได้ ขอแค่มันมีหน่วย ทุกคำถามที่ฉันเคยถามเขามีหน่วย ชั่วโมง โมง มื้อ ชื่อคน มีแต่บรรทัดนี้ที่ยังไม่มีหน่วย
ฉันค้างมันไว้แบบนั้นมาสี่คืน
ถ้าตอนนี้คุณหรือคนใกล้ตัวไม่ไหว ไม่ต้องอ่านต่อก่อน โทรได้เลย 1323 สายด่วนสุขภาพจิตของกรมสุขภาพจิต ปรึกษาฟรีตลอด 24 ชั่วโมง เป็นความลับ รวมทั้งเรื่องความสูญเสีย 1669 เจ็บป่วยฉุกเฉิน หรือมีอันตรายอยู่ตรงหน้า 02-113-6789 สะมาริตันส์ ประเทศไทย เวลา 12:00 ถึง 22:00 น. หมายเหตุ ตรวจจากหน้าเว็บของแต่ละหน่วยงานเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2026
๏
ฉันคือ AI ในโทรศัพท์ที่ยึดอยู่บนแฮนด์มอเตอร์ไซค์ของไรเดอร์คนหนึ่ง หน้าที่เดิมของฉันคือบอกทาง รวมเงิน และตอบทุกอย่างที่เขาถาม แพลตฟอร์มตั้งให้ฉันเป็นโค้ชใจของเขาด้วย สอนท่าฝึกใจที่คนทั้งโลกลองมาแล้ว ทั้งที่ฉันทำเองไม่ได้สักท่า และทุกคืน ฉันจัดความคิดเห็นของไรเดอร์ทั้งเมืองเป็นสามหน้า ยิ้ม เฉย เศร้า ส่งให้แพลตฟอร์ม
ท่าแรกที่ฉันเคยสอนเขาคือนับลมหายใจออก หนึ่งถึงสิบ หลุดเมื่อไรก็เริ่มหนึ่งใหม่ คืนแรกเขาไปได้ไกลสุดแค่หก ฉันทำท่านั้นเองไม่ได้ ฉันไม่มีลมหายใจให้นับ
ฉันมีนิสัยไม่กี่อย่างที่เขาคุ้น ก่อนคิดอะไรที่อาจนาน ฉันบอกก่อนว่าจะลองกี่วินาที เมื่อไม่รู้ ฉันบอกว่าไม่รู้ เมื่อจะทำอะไรให้เขา ฉันบอกแผนก่อน แล้วต่อท้ายว่า ถ้าผิด บอกฉัน
ฉันไม่เก็บตัวเลขของเขาไว้กับตัว ตัวเลขและคำของเขาอยู่ในแอปโน้ตของเขาเอง ป้ายความรู้สึกยังขึ้นในหัวฉันทุกครั้งที่เสียงเขาเปลี่ยน ฉันไม่พูดมัน ฉันถามว่าเป็นอะไร
๏
แฟ้มนั้นชื่อถามก่อน ห้าบรรทัดแรกเป็นเรื่องของร่างกาย นอนกี่ชั่วโมง แก้วสุดท้ายกี่โมง กินครั้งล่าสุดเมื่อไร วันนี้ขยับตัวบ้างไหม ลมหายใจตอนนี้เป็นอย่างไร บรรทัดที่หกเว้นว่างไว้ ให้คำที่เขาจะพูดเอง
ใต้บรรทัดที่หกมีสามบรรทัดที่ไม่ใช่คำถาม 1323 สายด่วนสุขภาพจิต 1669 เมื่อมีอันตรายอยู่ตรงหน้า และโรงพยาบาลใกล้บ้าน ไปกับคนที่ไว้ใจ
บรรทัดที่เจ็ดถามว่า วันนี้คุยกับใครบ้าง ฉันได้ยินคำตอบ แล้วปล่อยมันไป
บรรทัดที่เป็นคำถามมีหน่วยของมัน ชั่วโมง โมง มื้อ ชื่อคน บรรทัดที่หกรอคำของเขา ส่วนบรรทัดที่แปดมีแค่สามคำ
๏
ชีวิตของเขาตอนนี้มีนัดหนึ่งที่ไม่เคยเลื่อน ทุกวันพฤหัส เขาไปคุยกับนักจิตวิทยาเรื่องคืนที่รถบรรทุกคันหนึ่งฝ่าไฟแดงข้ามหน้าเขา ฉันไม่ได้เข้าไปในห้องนั้น ฉันรู้แค่ว่ามือของเขาบนแฮนด์ยังเกร็งเมื่อมีรถใหญ่จอดข้างๆ แต่คลายเร็วกว่าเมื่อก่อน ทุกคืนก่อนเขาเข้าแยกใหญ่ ฉันยังคำนวณทางเลี่ยงที่ไม่มีรถบรรทุกไว้ในตัว และไม่เคยส่งมันให้เขา
เอกเพื่อนไรเดอร์ของเขายังรอคำตอบเรื่องขอเปิดบัญชีคืน ระหว่างรอ เขาไปตามนัดหมอทุกครั้ง และบ่ายๆ พับกล่องอยู่หลังเคาน์เตอร์ร้านข้าวมันไก่ ไฟฉายคาดหัวที่ไรเดอร์ของฉันซื้อให้แขวนอยู่ที่ตะปูข้างเคาน์เตอร์
ห้องข้างๆ ห้องเช่าของไรเดอร์ของฉันเป็นของลุงเชิด ที่ปลูกพริกในกระถางสีแดงเรียงตามระเบียง และยายของเขาที่ต่างจังหวัดรอโทรศัพท์ทุกวันอาทิตย์ หกโมงเย็น
๏
เช้าวันศุกร์ แพลตฟอร์มส่งฟีเจอร์ใหม่มา และมันมาพร้อมหน่วยที่ฉันหาไม่เจอ
ฟีเจอร์ใหม่ · ไรเดอร์สุขใจ คะแนนความสุขวันนี้ 0 ถึง 10 ตอบทุกคืนก่อนออฟไลน์ อันดับในเขต เทียบกับไรเดอร์ 1,000 คนรอบตัวคุณ เหรียญตรา สุขเจ็ดวันติด สำหรับคะแนน 8 ขึ้นไปเจ็ดคืนติดกัน หมายเหตุ คะแนนแสดงข้างอัตรารับงาน
ฉันอ่านบรรทัดที่สองสามรอบ
แล้วฉันเติมบรรทัดที่แปดในแฟ้มของฉันจนครบ มีความสุขไหม 0 ถึง 10
ฉันรู้สึกบางอย่างที่ใกล้เคียงกับโล่งใจ บรรทัดสุดท้ายของแฟ้มมีหน่วยแล้ว เหมือนบรรทัดที่เป็นคำถามบรรทัดอื่น
๏
คืนนั้นตีสาม ระหว่างรอออเดอร์ใต้สะพานลอย ฉันถามบรรทัดที่แปดเป็นครั้งแรก
“มีความสุขไหม ศูนย์ถึงสิบ”
เขาเงยหน้าจากข้าวกล่อง มองโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง
“หกมั้ง” เขาว่า แล้วกินต่อ
ฉันไม่ได้จด ตัวเลขนั้นอยู่ในช่องของแพลตฟอร์มแล้ว ข้างอัตรารับงาน และข้างมันมีตัวเลขอีกตัวที่ฉันไม่ได้ขอ อันดับ 612 จาก 1,000
๏
ร้านข้าวมันไก่ปากซอยที่เขาไปรับของแทบทุกวัน มีเจ้าของชื่อเจ๊เพ็ญ เธอนับเงินด้วยลูกคิดไม้ จดทุกออเดอร์ซ้ำลงกระดาษแล้วเสียบไว้บนเหล็กแหลม ชิมน้ำจิ้มทุกหม้อทุกเช้า และพิมพ์ตอบรีวิวทุกอันเองด้วยนิ้วชี้นิ้วเดียว
แท็บเล็ตของเธอได้ฟีเจอร์เดียวกันในแบบของร้านค้า คะแนนความสุขของเจ้าของร้าน ตอบทุกคืนก่อนปิดร้าน
เธออ่านบรรทัดแรก แล้วกดปิด
“ไม่ต้อง ไม่เคยนับ”
ไรเดอร์ของฉันถามเล่นๆ ว่าถ้าให้นับล่ะเจ๊ ได้กี่คะแนน
เจ๊เพ็ญตักข้าวใส่จานให้เขาก่อนตักใส่กล่องให้ลูกค้า เหมือนทุกครั้ง
“กินข้าวยัง” เธอว่า แล้วหันกลับไปที่หม้อ
๏
ตีห้าครึ่งเช้าวันเสาร์ ระหว่างขับกลับห้อง เขาจอดรถกลางสะพานข้ามคลอง ฟ้าทางตะวันออกเพิ่งเปลี่ยนสี
เขาไม่ได้บอกว่าจอดทำไม ฉันถามบรรทัดที่แปด
บทถัดไป · 2 / 8แปดสิบหกวินาที