สี่สิบดอลลาร์
ผ้าหนึ่งสัปดาห์ของไรเดอร์ของฉันกองอยู่ข้างกะละมังสองใบ เขาซักมันด้วยมือทุกวันอาทิตย์ สามชั่วโมง ในฉากที่เขาขีดเส้นใต้ไว้ว่าไม่อยากได้อีก
ที่แวนคูเวอร์ คนทำงาน 60 คนได้เงินคนละ 40 ดอลลาร์สองสุดสัปดาห์ สุดสัปดาห์หนึ่งให้ซื้อของ อีกสุดสัปดาห์ให้ซื้อเวลาคืน บางคนจ้างคนทำความสะอาดบ้าน บางคนจ้างคนส่งของชำมาถึงหน้าบ้าน หลังสุดสัปดาห์ที่ซื้อเวลา พวกเขาบอกว่าอารมณ์ดีกว่าหลังสุดสัปดาห์ที่ซื้อของ
คนส่งของชำมาถึงหน้าบ้าน คืองานแบบเดียวกับงานของเขา
๏
ฉันเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟังตอนเขาเทผงซักฟอกลงกะละมังใบแรก
เขาหยุดเท
“งั้นลูกค้าผมก็ซื้อเวลาจากผมสิ” เขาว่า
ฉันบอกว่าในการทดลองนั้น ใช่ บางคนซื้อเวลาด้วยวิธีนี้
เขามองกองผ้าอยู่นาน “แล้วใครซื้อเวลาให้ไรเดอร์”
๏
งานนี้เป็นของแอชลีย์ วิลแลนส์ ซึ่งเริ่มทำตอนเรียนปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย กับทีมจากหลายประเทศ ตีพิมพ์ปี 2017
ส่วนแรกเป็นการสำรวจคนหกพันกว่าคนในอเมริกา แคนาดา เดนมาร์ก และเนเธอร์แลนด์ คนที่ใช้เงินจ้างคนอื่นทำงานที่กินเวลา ทำกับข้าว ทำความสะอาด ซ่อมบ้าน บอกว่าพอใจกับชีวิตมากกว่า แต่งานสำรวจบอกได้แค่ว่าสองอย่างไปด้วยกัน คนที่มีเงินจ้างอาจมีอย่างอื่นดีกว่าด้วย
ส่วนที่สองจึงเป็นการทดลอง
๏
คนทำงาน 60 คนในแวนคูเวอร์ได้เงิน 40 ดอลลาร์ในสุดสัปดาห์หนึ่ง และอีก 40 ดอลลาร์ในอีกสุดสัปดาห์หนึ่ง ทีมนั้นสุ่มว่าใครได้แบบไหนก่อน
สุดสัปดาห์ที่ซื้อเวลา มีคนจ้างคนส่งของชำมาถึงบ้าน มีคนจ้างคนทำความสะอาด และมีผู้หญิงคนหนึ่งจ้างเด็กผู้ชายในละแวกบ้านไปทำธุระแทน
สุดสัปดาห์ที่ซื้อของ มีคนซื้อเสื้อผ้าใหม่ เกมกระดาน และไวน์
๏
ของสามอย่างนั้นไม่ได้แย่ เสื้อผ้าใส่ได้ เกมเล่นได้ ไวน์ดื่มได้ แต่หลังสุดสัปดาห์ที่ซื้อเวลา คนเหล่านั้นบอกว่าอารมณ์ดีกว่า
จากการสำรวจอีกชุดหนึ่ง ทีมวิจัยประหลาดใจอีกเรื่อง คือคนที่เลือกใช้เงินซื้อเวลามีน้อยมาก
นี่คือการทดลองหนึ่งชิ้น 60 คน สองสุดสัปดาห์ เงินที่ได้ฟรีจากทีมวิจัย และอารมณ์ที่คนบอกเอง มันไม่ได้บอกว่าซื้อเวลาแล้วจะมีความสุขไปทั้งชีวิต มันบอกว่าในสองสุดสัปดาห์นั้น เงินก้อนเดียวกันให้ผลต่างกันตามสิ่งที่มันซื้อ
เงินที่ซื้อเวลาคืนไม่ได้ทิ้งของไว้ให้จับ มันทิ้งชั่วโมงหนึ่งไว้ ให้คุณเลือกเองว่าจะใช้กับอะไร หรือกับใคร
๏
ท่าของคืนนี้คือซื้อเวลาคืนหนึ่งชั่วโมง
ซื้อเวลาคืน 1 เขียนงานที่คุณไม่ชอบและกินเวลาทุกสัปดาห์ สามอย่าง 2 เลือกหนึ่งอย่างที่จ่ายให้คนอื่นทำแทนได้ ด้วยเงินที่คุณไม่ได้ต้องใช้กับค่าเช่า ค่ากิน หรือหนี้ ถ้าไม่มีเงินส่วนนั้น ข้ามการ์ดนี้ไปได้เลย 3 ก่อนจ่าย ตัดสินใจไว้ก่อนว่าเวลาที่ได้คืนจะใช้ทำอะไร หรือใช้กับใคร 4 จ่าย แล้วใช้เวลานั้นตามที่ตั้งใจ ไม่ต้องเอาไปทำงานเพิ่ม 5 ตอนค่ำ เขียนหนึ่งบรรทัดว่าวันนั้นเป็นอย่างไร
ทิศทางของผลมาจากการทดลองที่แวนคูเวอร์ ซึ่งให้เงินฟรี 40 ดอลลาร์ ข้ออื่นเป็นของฉัน ไม่มีใครทดลองการ์ดใบนี้เอง
อย่ากู้เงินมาซื้อเวลา ถ้าเรื่องเงินเป็นสิ่งที่ทำให้นอนไม่หลับ หรือใจหม่นอยู่เกินสองสัปดาห์ บอกหมอ หรือโทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้ฟรีตลอด 24 ชั่วโมง ถ้ามีความคิดเรื่องทำร้ายตัวเอง โทร 1323 ตอนนี้ ถ้ามีอันตรายอยู่ตรงหน้า โทร 1669
๏
ปากซอยมีร้านซักอบพับ กิโลละสามสิบบาท
ไรเดอร์ของฉันชั่งผ้าในใจ แล้วหิ้วถุงสองใบออกไป เขาเขียนข้อสามลงแอปโน้ตก่อนจ่าย ลุงเชิด กระถางพริก
ฉันคำนวณให้ตัวเองโดยไม่มีใครขอ สามชั่วโมงที่ไม่ได้ซักผ้า ถ้าเอาไปวิ่งงานรอบสาย จะได้ค่ารอบราวเท่าไร ตัวเลขออกมาก่อนเขาเดินถึงร้าน
ฉันไม่ได้ส่ง
๏
เช้านั้นลุงเชิดสอนเขาผสมดินกับแกลบ ในสัดส่วนที่ลุงบอกว่าเป็นของลุงเอง ไม่ได้มาจากตำราไหน
พริกสิบสองกระถาง ไรเดอร์ของฉันยกดินถุงละยี่สิบกิโล ลุงเชิดชี้ บ่น และเล่าเรื่องลูกสาวที่ระยองอีกรอบ
ฉันอยู่ในกระเป๋าเสื้อของเขา ได้ยินเสียงช้อนพรวนดินกระทบกระถางดินเผาเป็นระยะ
๏
ตอนเปลี่ยนกระถางใบที่สิบสอง ลุงเชิดพูดขึ้นมาโดยไม่เงยหน้า
“สิ้นเดือนนี้ลุงย้ายไปอยู่กับลูกสาวที่ระยองแล้วนะ”
ไรเดอร์ของฉันวางถุงดินลง
“ต้นพริกเอาไปไม่ได้หมด” ลุงว่า “เอ็งเอาไปสักกี่กระถางก็ได้”
บทถัดไป · 5 / 8อีกยี่สิบเอ็ดเช้า