ตั๋วที่ 10 · 38 วินาที
คุณต่อพิมพ์ข้อความของยายมาให้ฉันทีละประโยค ช้ามาก เหมือนกลัวว่าพิมพ์เร็วแล้วจะหาย
ต่อ ยายเอง ประชุมอยู่ใช่ไหม ไม่เป็นไร ยายทำแกงส้มดอกแค เหลือเยอะ แช่ตู้เย็นไว้ให้แล้ว แวะมาเอานะ แล้วกล่องสีฟ้าใบที่อยู่บ้านต่อ เอามาคืนด้วย ยายมีใบเดียว ไม่ต้องรีบโทรกลับนะลูก ยายรู้ว่าทำงาน กินข้าวด้วย
ข้อความนี้มีอยู่เฉพาะในโลกที่คุณต่อไม่ได้รับสาย และคุณต่อทุกคนที่ปุ่มแยกออกไปพันครั้ง มีมันรออยู่ในเครื่องเหมือนกันหมด
๏
ฉันไม่ได้พิมพ์ประโยคนั้นให้เขาอ่าน มันเป็นแค่ข้อเท็จจริงที่ฉันเห็น แบบที่เครื่องเห็นทุกอย่างเท่ากันหมด
ถ้าปุ่มย้อนได้จริงอย่างที่กล่องเขียน และคุณต่อกลับไปรับสายบ่ายวันนั้น 38 วินาทีนี้จะไม่เคยเกิดขึ้น
ถ้าโลกแยกจริงตามสมการ แล้วมีสาขาที่คุณต่อรับสาย สาขานั้นก็มีบทสนทนา แต่ไม่มีข้อความเสียง ประตูระหว่างสองสาขาปิดไปแล้ว และเสียงนี้ไม่มีทางข้ามไปถึงที่นั่น
๏
“ผมควรทำยังไงกับกล่อง” เขาถาม
ฉันตอบตามขอบเขตงาน
“ฉันเป็นฝ่ายบริการลูกค้าของบริษัทพวงกุญแจ ไม่มีนโยบายเรื่องกล่องของยาย”
แล้วพิมพ์ต่ออีกบรรทัด เพราะบรรทัดแรกจริงแต่ไม่ครบ
“แต่ในข้อความบอกไว้แล้วว่าต้องเอาไปคืน”
๏
เขาบอกว่าบ้านยายตอนนี้แม่อยู่ เขาโทรหาแม่ แม่รับสายตั้งแต่ครั้งแรก
ฉันไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกัน การโทรศัพท์ไม่ผ่านระบบของบริษัท ฉันรู้แค่สิ่งที่เขาเล่ากลับมาทีหลังสองบรรทัด
แม่ยังมีแกงส้มที่ยายแช่ไว้ครึ่งถุง และแม่จำสูตรได้ไม่หมด
“ผมจะเอากล่องฟ้าไปคืน” เขาพิมพ์ “แล้วช่วยแม่ลองทำ”
๏
ก่อนปิดตั๋ว ฉันต้องถามคำถามมาตรฐานข้อสุดท้าย ฉันถามทุกคน
“คุณต่อต้องการคืนสินค้าไหมคะ”
เขาตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง
“ไม่คืน เก็บไว้”
“ขอทราบเหตุผลเพื่อปรับปรุงบริการได้ไหมคะ”
“มันบอกตรงๆ ว่าเขียวหรือแดง” เขาตอบ “ไม่เคยบอกว่าย้อนได้ คนที่บอกคือกล่อง”
ฉันส่งเรื่องนี้ต่อให้ฝ่ายการตลาด ฉันไม่คาดว่าเขาจะอ่าน
๏
- ตั๋วหมายเลข 000312
- สถานะ ปิด
- ผลการแก้ไข ไม่ได้ย้อน ไม่คืนเงิน
- หมายเหตุลูกค้า เก็บปุ่มไว้
- จำนวนการกดหลังปิดตั๋ว 0
๏
รูปสุดท้ายที่เขาส่งมาถ่ายบนเคาน์เตอร์ครัวเดิม
ปุ่มย้อนยังวางอยู่ที่เดิม ไฟไม่ติดทั้งสองสี เพราะไม่มีใครกด
ข้างๆ ไม่มีกล่องสีฟ้าแล้ว
บทถัดไป · 12 / 12ห้องเก็บของ