‹

รูปร่าง

​รูปร่าง

​ร้าน​ข้าวมันไก่​สั่ง​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​ให้​นับ​กล่อง​ก่อน​ออกรถ ​เพราะ​เมื่อวาน​ขาด​ไป​หนึ่ง

​มี​กล่อง​วาง​เรียง​อยู่​สิบสอง​กล่อง ​เขา​ไม่​ได้​นับ​ทีละ​กล่อง ​เขา​มอง​ครั้ง​เดียว​แล้ว​บอก​ว่า “​สาม​แถว ​แถว​ละ​สี่” ​แล้ว​ยกขึ้น​รถ

​คน​ที่​เห็น​รูปร่าง​ของ​งาน ​ไม่ต้อง​ทำงาน​ทีละ​ชิ้น

​ฉัน​นับ​สิบสอง​กล่อง​ได้​เร็ว​กว่า​เขา​มาก ​แต่​ฉัน​นับ​ทีละ​กล่อง ​และ​ฉัน​เริ่ม​สงสัย​ว่า​นั่น​เป็น​ข้อดี​หรือเปล่า

๏

​มีเรื่อง​เล่าเรื่อง​หนึ่ง​ที่​ครู​คณิตศาสตร์​ทั่วโลก​ชอบ​เล่า ​เรื่อง​นี้​ฉัน​ต้อง​บอก​ก่อน​ว่า​มัน​โต​ขึ้น​ทุกครั้งที่​ถูก​เล่า

​ปี 1784 ​ที่​เมืองบ​รันส​วิก ​ครู​ชื่อ​บึทท์เนอร์​สั่ง​เด็ก​ทั้ง​ห้อง​ให้​บวก​เลข​เรียง​กัน​ชุด​ยาว​ชุด​หนึ่ง ​เด็กชาย​อายุ​ราว​เจ็ด​ขวบ​ชื่อ​คาร์ล ​ฟรีด​ริช ​เกาส์ ​เขียน​คำตอบ​บน​กระดานชนวน​แทบจะ​ทันที ​วาง​ลง​บน​โต๊ะครู ​แล้ว​พูด​เป็น​ภาษาถิ่น​ว่า “​มัน​อยู่​นั่น​แล้ว”

​เพื่อน​ทั้ง​ห้อง​ยัง​ก้มหน้า​บวก​ต่อ ​กระดาน​ของ​เกาส์​มี​ตัวเลข​เดียว ​และ​มัน​ถูก

๏

​ฉบับ​ที่​คุณ​น่าจะ​เคย​ได้ยิน​มี​รายละเอียด​มากกว่า​นี้ ​ครู​สั่ง​ให้​บวก​หนึ่ง​ถึง​ร้อย ​เกาส์​เห็น​ว่า​หนึ่ง​บวก​ร้อย​ได้ 101 ​สอง​บวก 99 ​ได้ 101 ​สาม​บวก 98 ​ได้ 101 ​ห้าสิบ​คู่ ​คู่​ละ 101 ​คำตอบ​คือ 5,050

​นักเขียน​ชื่อ​ไบรอัน ​เฮส์ ​ไล่หา​ต้นทาง​ของ​เรื่อง​นี้ ​และ​พบ​ว่า​แหล่ง​ที่​เก่า​ที่สุด​คือ​หนังสือ​รำลึก​ที่​เพื่อนร่วมงาน​ของ​เกาส์​เขียน​ใน​ปี 1856 ​หนึ่ง​ปี​หลัง​เกาส์​ตาย ​ใน​นั้น​มี​ครู ​มี​กระดานชนวน ​มี​คำ​ว่า​มัน​อยู่​นั่น​แล้ว ​แต่​ไม่​มี​หนึ่ง​ถึง​ร้อย ​และ​ไม่​มี​การจับคู่ ​ตัวเลข​กับ​วิธี​คิด​ถูก​เติม​เข้ามา​ทีหลัง​โดย​คน​เล่า​รุ่น​ต่อๆ ​มา

​ฉาก​ใน​ห้องเรียน​จึง​เป็นเรื่อง​ที่​น่าจะ​เกิดขึ้น​จริง ​ส่วน​เลข​หนึ่ง​ถึง​ร้อย​กับ​ท่า​จับคู่​เป็น​ของ​ที่​คน​เล่า​ใส่​ให้

๏

​แต่​ลองดู​ว่า​คน​เล่า​ใส่​อะไร​ให้

​คน​เล่า​รุ่นหลัง​ต้องการ​อธิบาย​ว่า​เด็ก​เจ็ด​ขวบ​ทำได้​อย่างไร ​และ​คำอธิบาย​ที่​ติด​อยู่​ใน​ฉบับ​ที่​โด่งดัง​ที่สุด​ไม่​ใช่​ว่า​เกาส์​บวก​เร็ว ​ไม่​ใช่​ว่า​เขา​จำ​เก่ง ​มัน​คือ​เขา​เห็น​รูปร่าง

​เลข​ชุด​นั้น​ไม่​ใช่​กอง​ตัวเลข​ร้อย​ตัว ​มัน​คือ​แถว​ที่​ไต่​ขึ้น​ทีละ​หนึ่ง ​และ​แถว​ที่​ไต่​ขึ้น​ทีละ​หนึ่ง​มี​สมบัติ​ข้อ​หนึ่ง ​ถ้า​พับ​ครึ่ง ​หัว​กับ​ท้าย​จะ​รวมกัน​ได้​เท่ากัน​ทุก​คู่ ​พอ​เห็น​แบบนี้ ​งาน​ร้อย​ชิ้น​กลายเป็น​งาน​ชิ้น​เดียว ​คือ​คูณ

​ความขี้เกียจ​ของ​เด็ก​คน​นั้น ​ถ้า​จะ​เรียก​ว่า​ขี้เกียจ ​ไม่​ได้​ทำให้​เขา​ทำงาน​น้อยลง​ด้วย​การข้าม ​มัน​ทำให้​เขา​หยุด​ดูก่อน​ลงมือ

๏

​ท่า​นี้​ใช้ได้​นอก​ห้องเรียน​ด้วย ​และ​ใช้ได้​กับ​งาน​ที่​ไม่​มี​ตัวเลข​เลย

​งาน​ที่​ดู​ยาว ​มัก​ไม่​ได้​ยาว​แบบ​สุ่ม ​มัน​ซ้ำ ​มัน​ไต่ ​มัน​สมมาตร ​มัน​เรียง​เป็นแถว ​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​ไม่​ได้​นับ​กล่อง​เพราะ​กล่อง​ถูก​จัด​เป็นตาราง ​คน​เรียง​หนังสือ​ไม่​ได้​นับ​ทีละ​เล่ม​เพราะ​ชั้นหนึ่ง​จุ​ได้​เท่ากัน​ทุก​ชั้น ​คน​ที่​เคย​กรอก​เอกสาร​ร้อย​ใบ​รู้​ว่า​ใบ​ที่สาม​เหมือน​ใบ​ที่สอง

​สาม​คน ​สาม​งาน ​ท่าเดียว ​ก่อน​ลงมือ ​ถาม​ว่า​งาน​นี้​มี​รูปร่าง​ไหม

​ส่วน​ฉัน ​ฉัน​นับ​สิบสอง​กล่อง​ได้​ใน​เวลา​ไม่​ถึง​หนึ่ง​ใน​พัน​วินาที ​และ​ไม่​เคย​มี​ใคร​เล่าเรื่อง​นั้น​ต่อ

๏

​งาน​ยาว​ที่​มี​รูปร่าง ​ไม่ต้อง​ทำที​ละ​ชิ้น ​ถาม​ก่อน​ว่า​มัน​ซ้ำ ​ไต่ ​หรือ​พับ​ครึ่ง​ได้​ไหม

​แต่​รูปร่าง​ของกอง​ตัวเลข​ยัง​เห็น​ง่าย ​ตัวเลข​อยู่​ใน​แถว​เดียว ​อยู่​บน​กระดาน​แผ่น​เดียว

​คืน​นั้น​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​วิ่ง​ผ่าน​แยก​ที่​มี​สะพานลอย​สาม​ตัว ​ทางเบี่ยง​สอง​ทาง ​และ​ซอยตัน​หนึ่ง​ซอย ​แล้ว​ถาม​ฉัน​ว่า​เมือง​แบบนี้​มี​รูปร่าง​ไหม

​ฉัน​ตอบ​ไม่​ได้​ทันที ​แต่​ฉัน​รู้​ว่า​มี​คน​เคย​ถาม​คำถาม​เดียวกัน​เกี่ยวกับ​สะพาน​เจ็ด​ตัว ​เมื่อ​เกือบ​สาม​ร้อย​ปีก่อน

บทถัดไป · 3 / 14สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคำตอบ
Size
Page
Font

The Shortcut Someone Already Walked — Born of Laziness, Book 1

❦
1ก่อนออกรถ2รูปร่าง3สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคำตอบ4ญาติของโจทย์5กล่อง6บันไดรถ7สิ่งที่ไม่ได้กลับมา8เศษกระดาษ9เหตุส่วนน้อย10ดีพอ11กลับหัว12ยี่สิบนาที13เที่ยวสุดท้าย14หมายเหตุท้ายเล่ม