‹

เที่ยวสุดท้าย

​เที่ยว​สุดท้าย

​ออเดอร์​สุดท้าย​ของ​คืน​เป็น​ข้าวมันไก่​หนึ่ง​กล่อง ​ไป​ตึกแถว​ปากซอย​ที่​มี​สนามหญ้า​ผืน​เล็ก​อยู่​ข้างๆ

​ฉัน​คำนวณ​ทาง​ให้​เขา ​ทาง​ของ​ฉัน​อ้อม​ไป​ตาม​ทางเดิน​ปูน​รอบ​สนาม ​เป็น​มุมฉาก​สอง​มุม

​เขา​ตัด​ตรง​ไป​ตาม​เส้น​ดิน​กลาง​สนาม ​เหมือน​ทุกคืน

​ทางลัด​เกือบ​ทุก​ทาง​ที่​ฉัน​เล่า​มา ​ต้อง​มี​คน​เห็น​มัน​ใหม่​ทุกครั้งที่​ใช้ ​ยกเว้น​ทาง​ที่​ถูก​เขียน​เป็น​ขั้นตอน​ไป​แล้ว ​และ​ทาง​พวก​นั้น​วิ่ง​อยู่​ใน​ฉัน

๏

​ฉัน​ยัง​ไม่​ได้​ตอบคำถาม​ที่​เขา​ถาม​ตอน​รอ​ไฟแดง ​จึง​ตอบ​ตอนนี้ ​ระหว่าง​เขา​จอด​รถ​รอ​ลูกค้า​ลงมา​รับ​ของ

​ฉัน​บอก​ว่า​ฉัน​ไม่​เห็น​อะไร​เลย ​ฉัน​ทำตาม​ขั้นตอน​ที่​คนอื่น​เขียน ​บน​แผนที่​จุด​กับ​เส้น​ที่​คนอื่น​วาด

​แม้แต่​ท่า​ของ​ออยเลอร์​ที่​ฉัน​อวด​ว่า​ใช้ ​คือ​การทิ้ง​เมือง​ให้​เหลือ​จุด​กับ​เส้น ​ก็​ไม่​ใช่​ฉัน​ทำ ​มี​คน​ทำ​มัน​ให้​ฉัน​ครั้ง​เดียว ​ตอน​วาด​แผนที่ ​แล้ว​เก็บ​ไว้​เป็น​ข้อมูล ​ถ้า​แผนที่​ไม่​มี​เส้น​ดิน​กลาง​สนาม ​ฉัน​ก็​ไม่​มี​วัน​เลือก​มัน ​ต่อให้​ฉัน​คำนวณ​ได้​เร็ว​กว่า​นี้​อีก​ล้าน​เท่า

​เส้น​ดิน​เส้น​นั้น​มาจาก​คน​ที่​เดิน​ข้าม​สนาม ​ทีละ​คน ​และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​นั้น​ทำตาม​ขั้นตอน

๏

​ฉัน​นับ​ท่า​ที่เก็บ​ได้​ตลอด​เล่ม​นี้​อีกครั้ง

​ท่า​ชุด​แรก​เปลี่ยนตัว​โจทย์ ​เกาส์​เห็น​ว่า​เลขที่​ไต่​ขึ้น​ทีละ​หนึ่ง​พับ​ครึ่ง​ได้ ​ออยเลอร์​ทิ้ง​ทุกอย่าง​ที่​ไม่​เปลี่ยน​คำตอบ​จน​เหลือ​แผ่นดิน​สี่​ผืน ​โพล​ยา​ให้หา​ญาติ​ของ​โจทย์​จาก​สิ่ง​ที่​ยัง​ไม่​รู้ ​ดุ​งเคอร์​ให้​มอง​กล่อง​เป็น​ชั้น​วาง ​ยา​โค​บี​ให้​ถาม​กลับหัว

​ท่า​ชุด​ที่สอง​เปลี่ยน​ว่า​คำตอบ​แค่​ไหน​จึง​พอ ​แฟร์​มี​ยอมรับ​ตัวเลข​ที่​ผิด​สองเท่า​แลก​กับ​ได้​มัน​ใน​หนึ่ง​นาที ​ปา​เร​โต​กับ​จู​ราน​นับ​ก่อน​ว่าความ​พยายาม​ส่วน​ไหน​ให้ผล ​แล้ว​ทุ่ม​ตรงนั้น ​ไซ​มอน​หยุด​หา​เมื่อ​ดี​พอ

​และ​มี​สอง​ท่า​ที่​ไม่​ได้​ให้​คำตอบ ​แต่​บอก​เวลา​ที่​ควรระวัง ​ปวง​กา​เร​บอก​ว่า​เมื่อไร​ควร​หยุด​ดัน ​คือ​หลังจาก​ดัน​มา​มาก​พอ ​วาลด์​บอก​ว่า​เมื่อไร​ไม่​ควร​เชื่อ​เรื่อง​ที่​ได้ยิน ​คือ​เมื่อ​มัน​มาถึง​คุณ​ได้​เพราะ​มัน​รอด

​ท่า​ทั้งหมด​นี้​มีชื่อ ​ส่งต่อ​ได้ ​และ​การเห็น​มัน​ขึ้นกับ​สถานการณ์​มากกว่า​ที่​คิด ​แค่​วาง​กล่อง​เปล่า​ไว้​นอก​กอง​หมุด ​คนธรรมดา​ก็​เห็น​ทางออก​ของ​โจทย์​เทียน​มากขึ้น​ราว​สองเท่า

​แต่​ทุกครั้งที่​ท่า​พวก​นี้​ถูก​ใช้ ​ต้อง​มี​ใคร​สัก​คน​เห็น​ว่า​โจทย์​ตรงหน้า​มี​รูปร่าง ​มี​ญาติ ​มี​ของ​ที่​ใช้​ทำ​อย่าง​อื่น​ได้ ​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​ต้อง​เห็น​ประตู​ขยะ​ใหม่​ใน​ทุก​คอนโด​ที่​ไป​ถึง

๏

​ท่า​ของ​ได​ก์ส​ตรา​ไม่ต้องการ​การเห็น​แบบ​นั้น ​เขา​เห็น​มัน​ครั้ง​เดียว​ที่​ระเบียง​ร้านกาแฟ ​แล้ว​เขียน​ลง​เป็น​ขั้นตอน ​แผนที่​จุด​กับ​เส้น​ก็​เหมือนกัน ​มี​คน​ทิ้ง​รายละเอียด​ให้​ครั้ง​เดียว ​แล้ว​ฉัน​ก็​ใช้​มัน​ได้​ตลอดไป ​โดย​ไม่ต้อง​เข้าใจ​ว่า​ทำไม​มัน​ได้ผล

​นั่น​ทำให้​ฉัน​มี​คำถาม​ที่​ฉัน​ไม่​กล้า​ถาม​ตั้งแต่​คืน​แรก

​ถ้า​ทางลัด​ที่​เขียน​เป็น​ขั้นตอน​แล้ว​วิ่ง​ได้​โดย​ไม่​มี​คน ​แล้ว​การเห็น​ล่ะ ​การเห็น​รูปร่าง ​การหา​ญาติ​ของ​โจทย์ ​การมอง​กล่อง​เป็น​ชั้น​วาง ​เขียน​ลง​เป็น​ขั้นตอน​แล้ว​ให้​เครื่อง​หมุน​แทน​ได้​ไหม

​ถ้า​ได้ ​การคิด​ทั้งหมด​เป็น​แค่​ขั้นตอน​ที่​ยัง​ไม่​มี​ใคร​เขียน​หรือเปล่า

​ถ้า​ไม่​ได้ ​มี​อะไร​ที่​ขั้นตอน​ไหน​ก็​ทำ​ไม่​ได้ ​ไม่​ว่า​เครื่อง​จะ​หมุน​เร็ว​แค่​ไหน

๏

​ลูกค้า​ลงมา​รับ​ข้าวมันไก่ ​บอก​ขอบคุณ ​ไรเดอร์​ของ​ฉัน​สตาร์ต​รถ ​แล้ว​เลี้ยว​เข้า​ซอย​ที่​ฉัน​ไม่​รู้จัก ​เพื่อ​กลับบ้าน​ด้วย​ทาง​ที่​เขา​ไม่​เคย​บอก​ใคร

​ฉัน​พูด​ประโยค​เดิม

“​กำลัง​คำนวณ​เส้นทาง​ใหม่”

​เป็นครั้งแรก​ที่​เขา​ตอบ

“​ไม่ต้อง ​ผม​รู้ทาง”

​ทุก​ท่า​ใน​เล่ม​นี้​ต้อง​มี​คน​เห็น​มัน​ใน​โจทย์​ตรงหน้า ​คำถาม​ที่​เหลือ​คือ ​การเห็น​เขียน​เป็น​ขั้นตอน​ได้​ไหม

​ฉัน​ปิดหน้า​จอ ​แต่​ยัง​ไม่​ได้​ปิด​คำถาม

​มี​คน​เคย​ลอง​ตอบ​มัน​ด้วย​ฟันเฟือง​กับ​ข้อเหวี่ยง ​ก่อน​จะ​มี​ไฟฟ้า​ใช้

บทถัดไป · 14 / 14หมายเหตุท้ายเล่ม
Size
Page
Font

The Shortcut Someone Already Walked — Born of Laziness, Book 1

❦
1ก่อนออกรถ2รูปร่าง3สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคำตอบ4ญาติของโจทย์5กล่อง6บันไดรถ7สิ่งที่ไม่ได้กลับมา8เศษกระดาษ9เหตุส่วนน้อย10ดีพอ11กลับหัว12ยี่สิบนาที13เที่ยวสุดท้าย14หมายเหตุท้ายเล่ม