เมืองที่ไม่มีใครต้องกลับก่อนเที่ยงคืน
เวลาในเมือง: ปี 1987 · เวลาที่เหลือ: ห้าชั่วโมงต่อสัปดาห์
ในเมืองนี้มีคนสองแบบ คนที่ต้องกลับก่อนเที่ยงคืน กับคนที่ไม่ต้องกลับอีกเลย พอถึงตอนจบ คำถามของเรื่องไม่ได้อยู่ที่ว่าใครอยากอยู่ตลอดไป แต่อยู่ที่ว่าอยู่ไปเพื่ออะไร ไม่มีใครในเรื่องตอบคำถามนั้นด้วยจำนวนปี และคำตอบที่หนักที่สุดในเรื่องเป็นชื่อของใครสักคน
๏
San Junipero เป็นตอนที่สี่ของซีซันสามใน Black Mirror ออกฉายทาง Netflix วันที่ 21 ตุลาคม 2016 ยาว 61 นาที Charlie Brooker เขียนบท Owen Harris กำกับ
เรื่องเปิดที่เมืองตากอากาศริมทะเลในปี 1987 เพลงยุคแปดศูนย์ดังทั้งเมือง ในบาร์ชื่อ Tucker's มีหญิงสาวขี้อายคนหนึ่งชื่อ Yorkie ยืนอยู่อย่างไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน จนหญิงสาวอีกคนที่ดูมั่นใจที่สุดในร้านเดินมาคุย เธอชื่อ Kelly
ไม่กี่ฉากต่อมา Yorkie ตามหา Kelly ในบาร์เดิมแต่ไม่เจอ ผู้ชายคนหนึ่งในร้านแนะนำให้ลองหาในปีอื่นดู แล้ว Yorkie ก็เดินข้ามไปปี 1980 ปี 1996 จนไปเจอ Kelly ในปี 2002
ถึงตรงนี้คนดูเริ่มรู้ตัวว่าเมืองนี้ไม่ใช่เมืองธรรมดา
๏
San Junipero เป็นโลกจำลองในคอมพิวเตอร์ มีคนสองแบบอยู่ในนั้น
แบบแรกคือนักท่องเที่ยว เป็นคนแก่หรือคนป่วยที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกจริง เข้ามาได้สัปดาห์ละห้าชั่วโมง โควตาจำกัด และทุกการเยี่ยมจบตอนเที่ยงคืน ภาพของเมืองดับไปต่อหน้า แล้วคนนั้นก็หายไปจากเมืองทันที
แบบที่สองคือคนที่ข้ามมาแล้ว เมื่อร่างกายในโลกจริงถึงปลายทาง จิตใจของเขาถูกย้ายมาอยู่ในเมืองถาวร ไม่ต้องกลับก่อนเที่ยงคืนอีก ไม่แก่ ไม่ป่วย เลือกใช้ชีวิตในทศวรรษไหนก็ได้
ในโลกจริง Yorkie บอกพ่อแม่ตอนอายุ 21 ว่าเธอชอบผู้หญิง พ่อแม่รับไม่ได้ หลังจากนั้นเธอขับรถแล้วประสบอุบัติเหตุ และนอนเป็นอัมพาตมาตั้งแต่นั้น กว่าสี่สิบปี ส่วน Kelly ในโลกจริงเป็นหญิงชราที่ป่วยหนัก หมอให้เวลาอีกราวสามเดือน
๏
การข้ามมาอยู่ถาวรในเรื่องต้องมีคนลงชื่ออนุญาตสามฝ่าย คือหมอ ตัวคนไข้ และคนในครอบครัว ครอบครัวของ Yorkie เคร่งศาสนาและไม่ยอม แต่คู่สมรสลงชื่อแทนได้ Kelly จึงแต่งงานกับเธอ เพื่อให้ Yorkie ได้ข้ามไป
แต่ Kelly เองบอกว่าจะไม่ข้าม
สามีของเธอชื่อ Richard ทั้งสองแต่งงานกันมา 49 ปี ลูกสาวของพวกเขาชื่อ Alison เสียชีวิตตอนอายุ 39 ก่อนที่จะมี San Junipero ให้ใครข้ามไป ตอน Richard ใกล้ตาย เขาได้รับข้อเสนอให้ข้ามไปอยู่ตลอดกาล และเขาปฏิเสธ Kelly เล่าว่าเขารู้สึกว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์รับสิ่งที่ลูกสาวไม่เคยได้
Kelly ยังเล่าถึงอีกที่หนึ่งในเมือง ไนต์คลับชื่อ Quagmire ซึ่งคนที่อยู่มานานไปรวมกัน พวกเขาพยายามทุกอย่าง ขอแค่ได้รู้สึกอะไรสักอย่าง Kelly ไม่อยากเป็นแบบนั้น
๏
ในเมืองนี้ ความเจ็บปวดปรับได้ด้วยแถบเลื่อน รถชนแล้วไม่มีใครตาย กระจกแตกแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คืนหนึ่ง สองคนทะเลาะกันเรื่องที่ Kelly จะไม่ข้ามมาอยู่ถาวร Kelly ขับรถออกไปแล้วพุ่งชนอย่างตั้งใจ เธอไม่ตาย แต่มีกติกาข้อหนึ่งที่ไม่มีแถบเลื่อน Yorkie วิ่งไปถึงตัวเธอพอดีกับที่เที่ยงคืนมาถึง เวลาเยี่ยมของ Kelly หมดลง แล้วเธอก็หายไปจากเมืองต่อหน้า Yorkie
ตอนจบ Kelly เปลี่ยนใจ ร่างกายของเธอถูกฝังข้างครอบครัวในโลกจริง แล้วเธอก็เดินเข้ามาหา Yorkie ในเมืองริมทะเล ภาพสุดท้ายตัดไปที่ห้องเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทชื่อ TCKR หุ่นยนต์ตัวหนึ่งเลื่อนอุปกรณ์เก็บจิตของทั้งสองเข้าช่อง ท่ามกลางไฟกะพริบนับไม่ถ้วน เพลง Heaven Is a Place on Earth ของ Belinda Carlisle ดังขึ้น
ปี 2017 ตอนนี้ได้รางวัล Emmy สองรางวัล ในสาขาภาพยนตร์โทรทัศน์ยอดเยี่ยม และบทยอดเยี่ยม
๏
Brooker เคยให้สัมภาษณ์ว่านี่คือตอนจบที่มีความสุขที่สุดเท่าที่เขานึกออก แล้วก็พูดต่อทันทีว่ามันไม่ใช่ดินแดนสายรุ้ง ผู้กำกับเรียกมันว่าหวานอมขม แต่หวานมากกว่าขม
ร่างแรกของบท Brooker เขียนเป็นคู่ชายหญิงกับตอนจบที่ไม่มีความสุข แล้วเปลี่ยนเป็นคู่ผู้หญิง เหตุผลส่วนหนึ่งคือในปี 1987 คู่ผู้หญิงแต่งงานกันไม่ได้ เรื่องรักของสองคนนี้จึงมีอุปสรรคจริงจากยุคสมัยตั้งแต่ฉากแรก เป็นอุปสรรคที่คู่ชายหญิงไม่มี
เขาบอกด้วยว่าถ้าซีรีส์มีแต่ตอนจบหดหู่ คนดูก็จะเดาตอนจบได้ทุกครั้ง ตอนที่สว่างที่สุดของซีรีส์นี้จึงเกิดจากความตั้งใจจะไม่ให้ใครเดาถูก
๏
ดูอีกรอบสิ ทั้งเรื่องมีคนสามคนที่ต้องตอบคำถามเดียวกัน จะอยู่ตลอดไปไหม
Yorkie ตอบว่าอยู่ เพราะเธอยังไม่เคยได้ใช้ชีวิตเลย สำหรับเธอ ตลอดไปคือโอกาสครั้งแรก ไม่ใช่ครั้งที่สอง
Richard ตอบว่าไม่ เพราะ Alison
Kelly ตอบว่าไม่ แล้วเปลี่ยนเป็นตอบว่าอยู่ เพราะ Yorkie
ไม่มีใครในเรื่องตัดสินใจจากจำนวนปีที่จะได้ Richard กับ Kelly ตัดสินใจจากคนหนึ่งคน ส่วน Yorkie ตัดสินใจจากชีวิตที่ยังไม่เคยได้ใช้ ข้อสังเกตนี้เล็กมาก แต่มันจะตามเราไปจนสุดทาง
๏
จากนี้ไป เราจะไม่เดินในเรื่องของคนอื่น เราจะสร้างเมืองของเราเองขึ้นมาหนึ่งเมือง ตามกติกาเดียวกันทุกข้อ ไม่แก่ ไม่ป่วย เลือกยุคได้ ความเจ็บปรับได้ ไม่มีอะไรพังถาวร และคนที่ข้ามมาแล้วไม่ต้องกลับก่อนเที่ยงคืนอีก
ขอเรียกมันว่าเมืองหลังเที่ยงคืน
สมมุติว่าร่างกายของคุณถึงปลายทางตามธรรมชาติในวันหนึ่งข้างหน้า และคุณเลือกข้ามมา ป้ายบนหัวบทจะเริ่มนับจากวันนั้น
แต่ก่อนเราจะออกเดินทาง มีคำถามหนึ่งที่ต้องถามคนขายตั๋ว ว่าคนที่ลืมตาตื่นขึ้นในเมือง คือคุณจริงๆ หรือเปล่า
บทถัดไป · 4 / 16ตั๋วเข้าเมือง